พริบตามันก็ไปหยุดลงเบื้องหน้าเซียนอมตะเสเพลผู้หนึ่ง ก่อนที่จะโค้งคารวะด้วยความนอบน้อม
“เจ้าหนูที่พึ่งออกมาจากหมอกนั่น…เป็นผู้ที่รอดชีวิตจากมรดกต้าหลัวจินเซียนงั้นหรือ?”
ตอนนี้เองเซียนอมตะเสเพลบางคนอดไม่ได้ที่จะอุทานกล่าวออก
ทันใดนั้นสายตาของเหล่าเซียนอมตะเสเพลทั้งหลาย ก็มองจ้องไปยังเงาร่างเลือนรางนับสิบหลังม่านหมอกที่ค่อยๆสลายตัวไปทันที
“ไม่รู้ว่าในบรรดาพวกนั้นจะมีศิษย์สำนักข้ารึเปล่า…”
ในขณะที่เซียนอมตะเสเพลคนหนึ่งกล่าวพึมพำเบาๆ สองตามันก็จับจ้องไปยังร่างเลือนรางหลังม่านหมอกนับสิบๆ โดยหวังว่าจะพบเจอศิษย์ในสำนักของมัน
มรดกสถานต้าหลัวจินเซียนแม้มากโอกาสวาสนาแต่ก็มากอันตรายเช่นกัน
ครั้งสุดท้ายที่แดนลับต่างสวรรค์เปิดออก จากบันทึกที่ส่งต่อกันมา เห็นว่าอัจฉริยะที่ได้หวนกลับออกมาจากมรดกสถานต้าหลัวจินเซียน ยังมีไม่ถึง 3 ส่วนด้วยซ้ำ…
ตอนนี้เหล่ากลุ่มเซียนอมตะเสเพลที่มาเฝ้ารออยู่ หลายคนนักที่มีลูกหลานหรือเหล่าศิษย์ที่เข้าไปช่วงชิงภายในมรดกสถานต้าหลัวจินเซียน ต่างก็หวังว่าทุกคนจะรอดกลับออกมาครบสามสิบสอง และได้เก็บเกี่ยวอะไรติดไม้ติดมือมาบ้าง
สำหรับเรื่องสืบทอดมรดกของต้าหลัวจินเซียนนั้น เหล่าผู้ที่มาจากขุมพลังทั่วไปย่อมไม่กล้าคิดฝัน
ลูกหลานเหล่าศิษย์ของพวกมันพลังฝีมือฝีมือไม่ได้ร้ายกาจอะไรขนาดนั้น จึงรู้ดีว่ายากที่จะได้รับสืบทอดมรดกต้าหลัวจินเซียน!
