นายท่านผู้นี้เห็นมันเป็นคนของตัวเองอย่างแท้จริง ไม่ใช่ข้ารับใช้ที่คอยติดตามสนองบัญชา
“แบบนี้นี่เอง”
มาตอนนี้หานเฉี่ยไน่ก็พอตระหนักเรื่องราวได้บ้างแล้ว
จึงเดาได้ไม่ยากว่าสิ่งที่เฉินอี้หรูกระทำก่อนหน้า เป็นการจงใจเล่นละครต่อหน้าเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ผู้นั้นทั้งสิ้น
เหตุผลที่ไฉนเฉินอี้หรูแสดงละครแบบนี้ ทั้งหมดเป็นเพราะพี่ใหญ่หลิงเทียนหมายใช้ให้เฉินอี้หรูเบี่ยงเบนความสนใจของเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์นั่น!!
พี่ใหญ่คิดฆ่ามันด้วยตัวเอง!!
หานเฉวี่ยไน่เข้าใจเรื่องนี้ได้ไม่ยาก จึงรู้ได้ว่าพี่ใหญ่หลิงเทียนนั้นคับแค้นทั้งมีโมโหขนาดไหน
อย่างไรพี่ใหญ่หลิงเทียนของนางก็สมควรมีพลังทัดเทียมเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์แล้ว กระทั่งยังมีวิธีช่วงชิงศาสตราในมือของผู้อื่น เช่นนั้นให้ปะทะกับเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์จริงๆ ก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องหวั่นเกรงแม้แต่น้อย
ทว่าคราวนี้กลับถูกบีบคั้นให้อับจนด้วยน้ำมือเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์!
นางลองคิดดูว่าถ้าหากนางเป็นต้วนหลิงเทียน นางเองก็คงมีโมโหทั้งหงุดหงิดใจไม่น้อย และอยากจะฆ่าเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ที่บ่มเพาะร่างวิญญาณควบแน่นนั่นให้ตาย กระทั่งอยากจะหั่นศพมันให้แหลกเป็นชิ้นๆคามือ!
“หากเป็นเช่นนั้นหมายความว่าพวกเรายังพอมีโชคอยู่บ้าง…เพราะหากอาวุโสเฉินไม่ได้อยู่ใกล้ๆแถวนั้นพอดี มีหวังพวกเราได้ติดแหง็กในพระราชวังใต้ดินหลังนั้นอีกนานแน่ๆ”
จางยี่ก็กล่าวออกมาด้วยความรู้สึกโชคดี
