เรื่องนี้ยิ่งทำให้ต้วนหลิงเทียนบังเกิดความอยากได้นัก!
‘ด้วยพลังฝีมือของข้าตอนนี้ หากได้รับมรดกของ้ตาหลัวจินเซียนมาอีกล่ะก็…พลังของข้าต้องก้าวหน้าขึ้นแน่! ถึงตอนนั้นเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าแน่นอน’
เรื่องนี้ต้วนหลิงเทียนย่อมมีความมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง
‘หากพลังฝีมือข้าบรรลุถึงจุดนั้น…กลับไประนาบเซียนคราวนี้ จะเผ่ามังกร เผ่าปีศาจ หรือให้พวกมันทั้งหมดรวมถึงเผ่าหงส์ฟ้ามัดรวมกันมาก็ยังได้! ข้าแค่อาศัยหนึ่งกระบี่ในมือเข่นฆ่าพวกมันให้สิ้นก็เท่านั้น!!’
ในโลกที่ผู้เข้มแข็งกลืนกินผู้อ่อนแอ ผู้ที่แข็งแกร่งย่อมได้รับความเคารพนับถือให้เป็นใหญ่ เมื่อมีพลังทุกสิ่งก็อยู่ในกำมือ!
‘บางทีถึงข้าได้รับมรดกต้าหลัวจินเซียนไป แต่พลังฝีมือของข้าคงยังไม่อาจนับเป็นอะไรได้สำหรับระนาบเทวโลก…แต่สำหรับระนาบโลกียะ ก็มากพอจะได้รับความเคารพจากทุกคน!’
‘อีกทั้งด้วยพลังของข้าตอนนี้ ข้าไม่ได้หวังว่าในมรดกสถานของต้าหลัวจินเซียนจะมีอะไรเลิศล้ำมากมาย…ขอเพียงสามารถยกระดับพลังให้ข้าได้อีกสักเล็กน้อยก็พอ ขั้นเดียว…ขอแค่ขั้นเดียวเท่านั้น! ข้าก็มั่นใจว่าจะเข่นฆ่าเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ได้ทุกคน!!’
คิดถึงเรื่องนี้เท่าไหร่ ในใจต้วนหลิงเทียนก็ยิ่งบังเกิดความตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น
ขณะเดียวกันเขาก็บังเกิดความตั้งหน้าตั้งตารอรับมรดกต้าหลัวจินเซียนที่ปรากฏขึ้นในแดนลับต่างสวรรค์ครานี้อย่างใจจดจ่อ
