ตอนนี้พวกนางไม่มีหนทางเลือกอื่นใดแล้วจริงๆ นอกจากมอบยอดสมบัติสวรรค์ออกไปตามคำเรียกร้องของเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ที่บ่มเพาะร่างวิญญาณควบแน่นผู้นี้
“ช่างเถอะ…ในเมื่อเจ้าคิดว่าคำพูดของมันน่าเชื่อถือ เช่นนั้นข้าจะมอบยอดสมับติสวรรค์ให้มันสักชิ้นก็ไม่เป็นอะไร ข้าเองก็อยากจะเห็นเหมือนกัน ว่าหากข้าเลือกจะมอบยอดสมบัติสวรรค์ให้ แล้วตัวมันจะกล้าออกมารับด้วยตัวเองหรือไม่”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองตอบหานเฉวี่ยไน่พลางส่ายหัวไป มุมปากปรากฏรอยยิ้มลี้ลับหนึ่งบางๆ
สุดท้ายเขาก็หยิบยอดสมบัติสวรรค์ที่ไม่ใช้ออกมาชิ้นหนึ่งแล้วโยนออกไปนอกพระราชวัง
วูบ!
ยอดสมบัติสวรรค์ชิ้นนี้เป็น ดาบเซียนอมตะ!
และดาบเซียนอมตะเล่มนี้ก็เป็นเขาได้มาหลังจากสังหารเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ด้วยการทดลองใช้ หมื่นศาสตราสยบ เป็นครั้งแรก
ต้วนหลิงเทียนโยนดาบเซียนอมตะออกไปด้วยเรี่ยวแรงที่ไม่ได้มากมายอะไร ยังจงใจให้ดาบมันตกลงเบื้องหน้าประตูพระราชวังใต้ดินไม่ไกล เป็นสนามหญ้าโล่งๆไร้สิ่งใดปิดกั้นสายตา
แต่ต้นจนจบต้วนหลิงเทียนโยนดาบออกไปราวทิ้งขยะ
“เฮอะ!”
และแทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่ดาบเซียนอมตะร่วงไปปักอยู่บนสนามหญ้า เซียนอมตะเสเพล 4ทัณฑ์ที่บ่มเพาะร่างวิญญาณควบแน่นก็แค่นเสียงสบถเยียบเย็นออกมา โดยที่ร่างยังซ่อนตัวอยู่ในที่ลับมิดชิด
“คิดว่าข้าจะโดนหลอกง่ายๆด้วยเรื่องแค่นี้หรือ?”
