“อย่าได้คิดเชียวว่าข้าไม่รู้ว่าเจ้าคิดอะไรอยู่…เจ้าเลือกโยนยอดสมบัติสวรรค์ออกมาไว้ตรงนั้น เพียงแค่อยากลองเสี่ยงดูว่าตัวข้าจะออกไปหยิบมาใช่หรือไม่?”
“น่าเสียดาย…ที่ชะตาลิขิตให้เจ้าต้องผิดหวังเสียแล้ว! ข้าสามารถควบคุมหุ่นเชิดนี่ให้ไปเก็บดาบเซียนอมตะได้มิยากเย็น”
และแทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่เสียงของเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ดังจบคำ ร่างหนึ่งก็พุ่งออกมาจากป่าทึบด้วยความเร็วสูง
พริบตาร่างมันก็บรรลุใกล้ถึงจุดที่ดาบเซียนอมตะปักอยู่
“ต้วนหลิงเทียนข้าจะขอเตือนไว้ก่อน หากเจ้ากล้าทำลายหุ่นเชิดของข้าล่ะก็…ต่อให้หลังจากนี้เจ้าจะมอบยอดสมบัติสวรรค์ทั้งหมดที่มีให้ข้า ตัวข้าก็ไม่มีวันปล่อยเจ้าไป!!”
ขณะเดียวกัน เซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ดังกล่าวก็ไม่ลืมที่จะกล่าวข่มขู่ต้วนหลิงเทียน
“ข้าไม่สนใจทำลายหุ่นเชิดเจ้าหรอก”
ในขณะที่เสียงของเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์คล้ายจะก้องมาจากทุกทิศทางดังขึ้น ต้วนหลิงเทียนที่ซ่อนตัวอยู่ในพระราชวังใต้ดินก็กล่าวตอบออกไปเสียงเรียบ
และในขณะที่หุนเชิดกำลังจะเอื้อมมือไปคว้าดาบเซียนอมตะ
และทางด้านเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ที่กำลังซ่อนตัวอยู่บังเกิดความโล่งอก
เสียงของต้วนหลิงเทียนพลันดังขึ้นอีกครั้ง
“แต่ข้าไม่สนใจ…ก็ไม่ใช่ว่าคนอื่นจะไม่สนใจเหมือนข้าด้วย”
และแทบจะพร้อมกันกับที่เสียงต้วนหลิงเทียนดังจบคำ
ปงงงง!!
