“ดังนั้นข้าแนะนำให้เจ้าจากไปเสียเถอะ ในเมื่อดาบเซียนอมตะเจ้าก็ได้ไปแล้ว ต่อไปเป็นเรื่องระหว่างข้ากับต้วนหลิงเทียนเท่านั้น! ข้าจะดักรอมันต่อ!!”
ตอนนี้เซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ที่ซ่อนตัวอยู่บังเกิดความหวาดหวั่นไม่น้อย ด้วยกลัวว่าผู้มาใหม่จะคิดลงมือฆ่ามัน!
แม้พลังฝึกปรือของชายชราผู้มาใหม่จะทัดเทียมกับมัน หากแต่ตอนนี้อีกฝ่ายมีดาบเซียนอมตะอยู่ในมือ มันย่อมรู้ตัวดีว่าไม่ใช่คู่มืออีกฝ่าย
“ต้วนหลิงเทียนรึ? หรือจะเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะที่เข่นฆ่าเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ไปถึง 2 คนจนโด่งดัง?”
ได้ยินคำของเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ที่ซ่อนตัวอยู่ในที่มืด ชายชราก็เอ่ยถามออกมาเสียงเข้ม
“เป็นมัน!”
เซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ที่ซ่อนตัวอยู่รีบตอบกลับไปเร็วรี่
“ฮ่าๆๆๆ!!!”
และแทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่เสียงตอบของมันดังจบคำ ชายชราอันเป็นเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์เช่นกันก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น
“เจ้าหัวเราะอะไร?”
เซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ที่ซ่อนตัวอยู่และกำลังกัวลใจไม่น้อย เพราะได้ยินเสียงหัวเราะดังกล่าวมันมก็อดไม่ได้ที่จะงุนงงด้วยสงสัยว่าไฉนอยู่ดีๆเฒ่าชราถึงได้หัวเราะออกมาในสถานการณ์แบบนี้ได้
“ข้าหัวเราะให้ความไร้เดียงสาของเจ้าอย่างไรเล่า!!”
