หลังจากเสียงหัวเราะของชายชราหยุดลง อีกฝ่ายก็กล่าวออกมาเสียงห้วนด้วยวาจาถากถาง “หากต้วนหลิงเทียนอยู่ที่นี่จริง…อาศัยเจ้าที่เป็นแค่เซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ เจ้าจะกล้าตอแยขวางต้วนหลิงเทียนได้อย่างไร นี่เจ้าฝันละเมออยู่หรือไร?”
“ข้าย่อมขวางต้วนหลิงเทียนได้แน่นอน”
เมื่อเห็นว่าชายชรากำลังตั้งแง่สงสัยมัน เซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ที่ซ่อนอยู่ก็ไม่สบอารมณ์ขึ้นมาทันที “ไม่ว่าต้วนหลิงเทียนจะแข็งแกร่งเพียงใด แต่มันก็เป็นแค่ครึ่งก้าวเซียนอมตะเท่านั้น พลังวิญญาณย่อมอ่อนแอยิ่ง…ส่วนข้าถึงจะเป็นเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์เหมือนเจ้าแต่ข้าได้บ่มเพาะร่างควบแน่นวิญญาณ!”
“เว้นเสียแต่ต้วนหลิงเทียนจะลงมือฆ่าข้าได้ก่อนที่ข้าจะลงมือใช้อำนาจจิตใส่มัน…หาไม่แล้วต่อให้มันลงมือฆ่าข้าได้สำเร็จจริง แต่สุดท้ายมันก็ต้องตกตายเพราะอำนาจจิตของข้าอยู่ดี!!”
วาจาท้ายประโยคน้ำเสียงของเซียนอมตะเสเพล 4ทัณฑ์ที่ซ่อนตัวอยู่ก็เปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจถึงขีดสุด!
“งั้นเหรอ!?”
และแทบจะทันทีที่เซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ดังจบคำ พลันมีเสียงหนึ่งดังขึ้นเข้าหู และทำให้มันรู้สึกผิดท่าขึ้นมาทันที หน้ายังเปลี่ยนสีกลับกลายไปในชั่วพริบตา!
จางนั้นมันจึงค่อยตระหนักได้ว่า…
