ในขณะที่มันกำลังต่อปากต่อคำกับเฒ่าชราผู้มาใหม่ ไม่ทราบตั้งแต่ตอนไหนที่ปรากฏสำนึกเทวะขุมหนึ่งแผ่ออกมาจากบริเวณทางเข้าออกพระราชวังใต้ดิน และตอนนี้สำนึกเทวะที่ว่าก็เพ่งเล็งมาที่ร่างของมันเรียบร้อยแล้ว
‘มารดามันจบสิ้นกัน!!’
และแทบจะเป็นวินาทีเดียวกันกับที่ความคิดดังกล่าวผุดขึ้นในหัว
ฟั่ฟฟฟ!!
กระบี่ที่พุ่งมาดั่งประกายแสง ก่อเกิดเป็นเส้นแสงสายหนึ่งพุ่งทะลวงความว่างเปล่าทะลุต้นไม้นับสิบๆต้นก่อนที่ทะลวงเจาะเข้าที่หว่างคิ้วของมันที่ซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ต้นหนึ่งในชั่วพริบตา พรากชีวิตของมันไปอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจ
ในขณะที่ตกตายแววตาของเซียนอมตะเสเพล 4ทัณฑ์ก็ฉายแววเลื่อนลอยด้วยความสำนึกเสียใจนัก
หากไม่ใช่เพราะมันมัวแต่ไปให้ความสนใจกับชายชราเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ผู้มาใหม่ ไหนเลยมันจะเปิดช่องว่างให้ผู้อื่นลงมือแบบนี้…
ฟุ่บ!
และในขณะที่สำนึกสติสุดท้ายของเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ที่ถูกกระบี่เจาะทะลวงหว่างคิ้วกำลังจะดับสูญไป ภาพสุดท้ายที่มันได้เห็นก็คือร่างในชุดสีม่วงที่ปรากฏตัวขึ้นมาด้านนอกพระราชวังตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ กำลังมองข้ามระยะมายังร่างที่กำลังค่อยๆสลายหายไปในสวรรค์และโลกของมัน
เจ้าของร่างในชุดสีม่วงที่พึ่งใช้กระบี่บินพิฆาตดับชีพมันแต่ไกล ย่อมไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นต้วนหลิงเทียนที่เคยซ่อนตัวอยู่ในพระราชวังใต้ดินก่อนหน้า…
“เอ่อ…”
