เมื่อเมฆเห็ดสลายตัวจนฝุ่นควันซาลง ร่างหลิ่วเสวียก็อันตรธานหายไปอย่างสมบูรณ์ ถูกแรงระเบิดป่นร่างไม่มีเหลือ…
“ไปกันเถอะ”
หลังจากฆ่าหลิ่วเสวียแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็หันไปกล่าวชวนทั้ง 2
สาเหตุที่ไฉนทุกคนถึงมาอยู่ที่นี่ได้ เป็นเพราะลองคิดเสี่ยงโชคมาดักรอคนดูสักครา ว่าหลิ่วเสวียจะพาตัวมาติดกับหรือไม่
แน่นอนว่าที่ไฉนทั้ง 3 ถึงค้นพบสถานที่แห่งนี้ได้ ล้วนเป็นเพราะการบังเอิญพบเจอเซียนอมตะเสเพลจากระนาบฉีอวิ๋นคนหนึ่ง เมื่อทุกคนสัมผัสถึงทางเข้าออกแดนลับต่างสวรรค์ได้ ต้วนหลิงเทียนก็ให้เซียนอมตะเสเพลที่ว่านำทางมาที่นี่…
“พวกเราจะรอ 3 วัน…หากครบ 3 วันแล้วหลิ่วเสวียยังไม่โผล่มา พวกเราจะจากไป”
หลังจากที่เซียนอมตะเสเพลนำทางมาถึงและจากไป ต้วนหลิงเทียนก็กล่าวออกมาแบบนั้น
เพราะตอนนั้นถึงแม้เขารู้สึกว่าหลิ่วเสวียสมควรเร่งรุดมาที่นี่ แต่เขาก็ไม่กล้ามั่นใจเต็มสิบส่วน…เช่นนั้นจึงตัดสินใจรอคอย 3 วัน หากครบ 3 วันหลิ่วเสวียยังไม่มาพวกเขาก็จะจากไปทันที เพราะไม่อยากเสียเวลากับเรื่องอะไรแบบนี้
แต่ไม่คิดเลยจริงๆ
ว่าหลังจากรอยู่ได้แค่ครึ่งวันหลิวเสวียจะปรากฏตัวแบบนี้
ดังนั้นเลยเกิดเรื่องราวทั้งหมดขึ้น
ยังดีที่หลิ่วเสวียไม่รู้เรื่องนี้
หาไม่ต่อให้ตายไปก็คงได้เป็นผีคับแค้นไม่ยินยอม
…
เป็นเวลา 3 ปีแล้วที่แดนลับต่างสวรรค์เปิดออก
