สำหรับผู้ที่หาญกล้าปรากฏตัวขวางทางแบบนี้ หานเฉวี่ยไน่ย่อมพอเดาได้ว่าทั้งหมดล้วนต้องเป็นตัวตนขอบเขตเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ไม่ผิดแน่!
อย่างไรก็ตามแม้นางจะรู้ว่าในหมู่ผู้ที่รอปล้นมีเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์อยู่ด้วย แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเยอะขนาดนี้!!
“ 6 เซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์งั้นหรือ…”
จางยี่เอก็อดหวาดกลัวไปไม่ได้ ร่างของมันชะงักไปทันใด ยังรู้สึกหนักอึ้งปานมีตะกั่วลากถ่วง
“ไอ้หนู เจ้าคิดว่าพวกเราจะไม่กล้าขวางเจ้าจริงๆ?”
“คิดว่าอาศัยวาจาไม่กี่คำก็ทำให้พวกเรากลัว?”
“มองจากประวัติศาสตร์ของระนาบโหมหลัว เหยียนหวง คงสิง ทั้งฉีอวิ๋น…ล้วนเคยปรากฏครึ่งก้าวเซียนอมตะที่ร้ายกาจทัดเทียมเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์แค่ไม่กี่คนเท่านั้น และทั้งหมดก็มิมีผู้ใดเหนือกว่านั้นเลย แล้วเจ้าคิดว่าพวกเราจะเชื่อหรือว่าเจ้าร้ายกาจกว่านั้นจนเทียบได้กับเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์จริงๆ?”
…
ตอนนี้ไม่เพียงแต่เซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์คนเดิมที่พูดขึ้น เซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์อีก 2 คนที่ดูเหมือนจะมาด้วยกันก็กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงค่อนแคะ
อีกทั้งเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ทั้ง 6 ยังมองต้วนหลิงเทียนตาขวาง
ยังดีที่ต้วนหลิงเทียนไม่ใช่ครึ่งก้าวเซียนอมตะธรรมดา
ไม่งั้นต้องเผชิญกับการมองจ้องอย่างดุร้ายของเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ถึง 6 คน ไม่พ้นต้องหวาดกลัวเสียขวัญจนตาย และต่อให้ไม่ตายก็ก้าวขาไม่ออก
“ไสหัวไป!”
