ได้ยินคำของเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ทั้งหลาย สีหน้าต้วนหลิงเทียนก็มืดลงทันใด แววตายิ่งมายิ่งเย็นชาตวาดขับไล่ออกไปอย่างไม่เห็นหัว
อรหันต์ยังมีวันพิโรธ…
เซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์เหล่านี้ตอแยเขาไม่เลิกรา ย่อมทำให้เขามีโมโหขึ้นมาจริงๆแล้ว
“ไสหัวไป?”
“มัน…ไล่ให้ข้าไสหัวไป? ข้าได้ยินถูกหรือไม่?”
“เจ้าได้ยินไม่ผิด….เพราะข้าก็ได้ยินเหมือนเจ้า! มันไล่ให้พวกเราไสหัวไปจริงๆ!!”
……
เหล่าเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ทั้ง 6 พอถูกตวาดก็หน้าม้านไปทันใด รู้สึกมีโมโหจนพูดไม่ออก
“สารเลวน้อยตายเสีย!!”
และในขณะที่เหล่าเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ทั้ง 6กำลังมีโมโหเพราะคำพูดของต้วนหลิงเทียน หนึ่งในนั้นก็อดรนทนไม่ไหวตวาดออกมาเสียงแข็ง!
เสียงตวาดฟังแล้วยังเย็นชาจนราวกับผุดแทรกขึ้นมาจากหล่มน้ำแข็ง!
ปง! ปง!
ขณะที่เสียงตะโกนเยียบเย็นที่ว่าดังขึ้น ร่างเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์คนหนึ่ง ก็พุ่งไปดั่งอินทรีย์สยายปีกมือตวัดตบฟาดขวับๆ งองุ้มเป็นกรงเล็บ คล้ายจะใช้กระบวนท่าดุร้ายฉีกร่างผู้คน!
ในเวลาเดียวกันกับที่เซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ลงมือ
ซัว ซัว ซัว
…
สายตาของเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์อีก 5 คนที่เหลือ ก็มองจ้องไปยังร่างเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ที่ลงมือจู่โจมเข้าใส่ต้วนหลิงเทียนทันที!
พวกมันจึงได้รู้ว่า
