ตอนที่ 2,444 : ออกจากพระราชวังใต้ดิน
ชายหนุ่มชุดม่วงที่เอ่ยถึงย่อมเป็นต้วนหลิงเทียนที่ปิดด่านบ่มเพาะมาเป็นเวลานาน
‘ปิดด่านคราวนี้ข้าทุ่มจิตสมาธิทั้งหมดจนลืมเลือนเวลาไปอย่างสิ้นเชิง…ไม่รู้ว่าที่แท้ข้าปิดด่านไปนานเท่าไหร่แล้วกันแน่…’
สองตากระจ่างใสที่ทอประกายคมกล้าของต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะเผยความสงสัยออกมา
และในขณะที่ต้วนหลิงเทียนคิดหันไปถามหานเฉวี่ยไน่กับจางยี่โดยไม่รู้ตัว เขาก็พบว่า…
ทั้งคู่เองก็แยกย้ายไปนั่งบ่มเพาะพลังอยู่ตามมุมของโถงพระราชวังดั่งพระชราเข้าฌาณ
‘รอให้ทุกคนตื่นก่อนแล้วกัน’
ต้วนหลิงเทียนไม่ได้รีบถึงขั้นไปปลุกทั้งสองให้ตื่นขึ้นมาเพื่อถาม เพียงรอคอยอย่างเงียบงัน
ขณะที่รอเวลาเขาก็ไม่ได้อยู่เฉย ยังคงทำความเข้าใจเวทย์พลัง 13 กระบี่บงกชฟ้าสืบต่อ
วันเวลาไหลผ่านไปอย่างเงียบงัน
พริบตาก็ผ่านพ้นไปอีกเดือน
ตอนนี้เองหานเฉวี่ยไน่ก็ได้ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้ว และนางก็พบว่าต้วนหลิงเทียนออกจากการปิดด่านแล้วเช่นกัน
“พี่ใหญ่หลิงเทียนท่านออกด่านแล้วหรือ?”
หลังจากตื่นขึ้นมาหานเฉวี่ยไน่ก็พบว่าต้วนหลิงเทียนก็ลืมตาขึ้นมามองนางทันที จึงอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเล็กน้อย
“ใช่”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มพลางพยักหน้า
“นานแล้วหรือไม่?”
หานเฉวี่ยไน่กล่าวถาม
“ไม่หรอก แค่เดือนเดียวเท่านั้น”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มตอบ
“พี่ใหญ่ แล้วนี่พวกเราจะออกไปกันเลยรึเปล่า?”