ตรงกันข้ามกับจางยี่ หานเฉวี่ยไน่เลือกจะไม่คิดอะไรให้มากเพียงชมดูสีหน้าท่าทีของต้วนหลิงเทียนก่อนใดอื่น และนางก็พบว่าแม้จะถูกเหล่าเซียนอมตะเสเพลปิดล้อม แต่สีหน้าท่าทีของพี่ใหญ่นางยังคงสงบราวที่พึ่งโผล่ออกมาเป็นแค่คนผ่านทางไร้สำคัญ…ทำให้ความตื่นตระหนกและหวาดกลัวบนใบหน้าของนางค่อยๆมลายหายไปทันที
‘หรือว่า…พี่ใหญ่หลิงเทียนมีวิธีจัดการพวกเซียนอมตะเสเพลน่าตายทั้งหลายนี่?’
พอคิดถึงจุดนี้ใจหานเฉวี่ยไน่ก็อดไม่ได้ที่จะเต้นไปไม่เป็นจังหวะ
เพราะนางเองก็รู้สึกได้ ว่าเหล่าเซียนอมตะเสเพลที่ปิดล้อมอยู่เหล่านี้ หาได้ธรรมดาไม่!!
พี่ใหญ่หลิงเทียนของนางจะรับมือได้จริงๆหรือ!?
