จากสถานการณ์ตอนนี้เห็นชัดว่าเป็นเหล่าเซียนอมตะเสเพลทั้งหมดจงใจซ่อนตัวเอาไว้
ตอนที่จางยี่กับหานเฉวี่ยไน่ออกมา ทั้งคู่ก็เต็มไปด้วยความระวังราวกับหากเจออะไรผิดท่าจะย้อนกลับเข้าไปในสมบัติสถานระดับสวรรค์นั่นทันที
หากแต่ต้วนหลิงเทียนนั้น พอออกมาจากพระราชวังใต้ดินก็พุ่งขึ้นฟ้ามาอย่างประมาท ไม่คิดระวังอะไรทั้งสิ้น
ตอนแรกหากไม่ใช่เพราะพวกมันกลัวว่าจางยี่กับหานเฉวี่ยไน่จะไหวตัวทันหลบหนีกลับเข้าไปซ่อนด้านในพระราชวัง พวกมันคงลงมือเข่นฆ่าสังหารต้วนหลิงเทียนแต่แรกแล้ว
เช่นนั้นพวกมันจึงเฝ้ารออย่างอดทน
และพอเห็นว่าจางยี่กับหานเฉวี่ยไน่เลือกจะเหินร่างตามต้วนหลิงเทียนมาจริงๆ พวกมันก็ถึงกับยิ้มร่าหน้าบาน ด้วยรู้ดีว่าตอนนี้ทารกน้อยทั้ง 3 ที่หอบหิ้วยอดสมบัติสวรรค์มา มิอาจย้อนกลับไปยังพระราชวังใต้ดินได้ทันอีกต่อไป..
พวกมันจึงปรากฏตัวออกมาทันที
จางยี่ได้แต่เผยยิ้มขื่นขมหลังได้ยินวาจาของชายชราและชายวัยกลางคน แต่มันก็ไม่ได้กล่าวตอบโต้อะไร
เพราะตอนนี้มันยังงงไม่หาย
ตลอดการเดินทางที่ผ่านมา จะมากจะน้อยมันก็พอรู้นิสัยต้วนหลิงเทียนอยู่บ้าง จึงรู้ได้ว่าต้วนหลิงเทียนไม่ใช่ตัวโง่งมเด็ดขาด และไม่ใช่คนที่ทำอะไรบุ่มบ่ามไม่ไตร่ตรองแม้แต่น้อย
แล้วไฉนคราวนี้ถึงได้เลินเล่อ?
