คำกล่าวของเซียนอมตะเสเพลคนหลังยังได้รับการยอมรับจากเหล่าเซียนอมตะเสเพลโดยรอบ
แน่นอนว่าในบรรดาเซียนอมตะเสเพลที่เฝ้ารอ แม้มีหลายคนที่เห็นด้วยแต่ก็ยังมีผู้คนที่ไม่เห็นด้วย และสำหรับคนที่ไม่เห็นด้วย พวกมันก็ไม่อาจเฝ้ารออย่างไร้เรื่องราวแบบนี้ได้อีกต่อไป สุดท้ายก็ได้แต่จากไปอย่างช่วยไม่ได้
ฟุ่บ!
ทันใดนั้นแว่วเสียงแหวกสายลมหนึ่งดังขึ้นมาแต่ไกล และไม่นานร่างดังกล่าวก็เหินมาหยุดลงเบื้องหน้าเหล่าเซียนอมตะเสเพลที่รออยู่ก่อน
“เหอร่วน?”
ผู้ที่มามีรูปลักษณ์เป็นชายหนุ่ม และพอมันมาถึงก็มีเซียนอมตะเสเพลหลายคนหนึ่งจดจำมันได้
เซียนอมตะเสเพลที่จดจำเหอร่วนได้เป็นชายชายชราคนหนึ่ง ชุดเสื้อผ้าของมันแลดูธรรมดาไม่หวือหวา จึงไม่นับว่าเด่นอะไรท่ามกลางเหล่าเซียนอมตะเสเพลทั้งหลาย
“อาวุโสฉี!”
เมื่อชายหนุ่มได้ยินเสียงเรียกทัก จวบจนเหลือบไปเห็นชายชราในที่สุด สีหน้าท่าทีของมันก็เผยความตกใจออกมาไม่น้อย เร่งรุดประสานมือคารวะทักทายอีกฝ่ายกลับไปทันที “ศิษย์เหอร่วน คารวะท่านผู้อาวุโสฉี”
ชายชราเบื้องหน้านั้น มันเองก็พึ่งได้พบหน้าอีกฝ่ายเมื่อไม่กี่วันก่อนที่จะเข้ามาในแดนลับต่างสวรรค์เท่านั้น
เป็นเพราะนิกายของมันได้เรียกรวมเหล่าศิษย์ที่โดดเด่นและเหล่าอาวุโสมากฝีมือ หมายส่งให้มาเข้าแดนลับต่างสวรรค์แห่งนี้พร้อมกัน ทำให้มันมีโอกาสได้พบเห็นชายชราเบื้องหน้า เพราะอีกฝ่ายเป็นผู้อาวุโสที่มีหน้าที่คอยกำกับดูแลพวกมัน
