และมันก็ได้รับทราบมาว่า
ชายชราแลดูธรรมดาๆผู้นี้ที่แท้เป็นถึง เซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ ที่เป็นดั่งมังกรเทพยดาเห็นหัวไม่เห็นหางในนิกายของมัน!
นอกจากนั้นพลังฝีมือของชายชราผู้นี้ยังเหนือล้ำยิ่งกว่าประมุขนิกายของมันที่เป็นเซียนอมตะเสเพล 7ทัณฑ์ดุจเดียวกันอีกด้วย!
มันไม่คิดเลยจริงๆว่าจะได้พบพานอาวุโสผู้นี้ที่นี่
“เหอร่วน เจ้าได้ยินข่าวลือเรื่องสมบัติสถานระดับสวรรค์มาเหมือนกันเช่นนั้นหรือ ถึงได้มาที่นี่ได้?”
ชายชราหยีตามองถามเหอร่วน
“ใช่แล้วท่านอาวุโส”
เหอร่วนเร่งพยักหน้ารับ ก่อนที่จะหันไปมองรอบๆด้วยใจที่วั่นไหว
มีคนอยู่ที่นี่ราวๆ 50-60 คน
ยิ่งไปกว่านั้นด้วยความที่ทั้งหมดทำได้แค่รั้งรออยู่ที่นี่ ย่อมหมายความต่างเป็นตัวตนขอบเขตเซียนอมตะเสเพลทั้งสิ้น!
ในฐานะที่พลังฝึกปรือของตัวมันยังเป็นแค่เซียนสวรรค์ 9 เปลี่ยน เช่นนั้นเมื่อต้องมาอยู่ต่อหน้าเหล่าเซียนอมตะเสเพลเป็นขโยง มันจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกกดดันเป็นธรรมดา
“ข้าเฝ้ารออยู่ที่นี่มากว่าครึ่งปีแล้ว…”
ชายชรามองเหอร่วนพลางกล่าว “ในช่วงครึ่งปีที่ผ่าน มีคนอย่างน้อยก็ร้อยคนที่เข้าไปยังสมบัติสถานแห่งนี้…หากแต่สุดท้ายก็ไม่มีผู้ใดสามารถกลับออกมาได้เลย และในบรรดาคนที่ว่าก็มีครึ่งก้าวเซียนอมตะรวมอยู่ด้วย!”
ชายชรากล่าวถึงจุดนี้ค่อยหยุดลง “เจ้าฟังแล้วขบคิดตัดสินใจเอาเองเถอะ ว่ายังจะเข้าไปอยู่หรือไม่?”
“อาวุโสฉี ศิษย์อยากเข้าไปดูด้านในขอรับ”
