เป็นในมือของจางอวิ๋นเฟย ไม่ทราบตั้งแต่เมื่อไหร่แต่บัดนี้กลับมีกระบี่ที่ควบรวมขึ้นมาจากพลังเซียนต้นกำเนิดพร้อมด้วยพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดถือไว้ แถมรอบตัวกระบี่ยังปรากกฏเส้นสายอัสนีแลบลั่นแปลบปลาบ! และเพียงมันตวัดกระบี่สายฟ้าในมือชูขึ้นเหนือหัว สูงขึ้นไปบริเวณเพดานโถงอันส่องสว่างไปด้วยสีทองพลันอุบัติแพเมฆสายฟ้าหนึ่งผุดขึ้นจากความว่างเปล่า!
หากแต่แพเมฆนี้พิกลนัก มันไม่ได้มีดำทึบอย่างที่เมฆฝนควรจะมี กลับส่องประกายออกมาเป็นแสงสีขาวกับสีม่วงสว่างไสว!
และในมวลหมู่อัสนีสีม่วงที่แลบลันลงมาจากแพเมฆที่ว่า ยังมีอัสนีสีขาวเจือปนให้เห็นอยู่หนาตา!
จางอวิ๋นเฟยไม่ทราบกำลังจะทำอะไรกันแน่ ถึงได้เพาะสร้างเมฆฝนประหลาดนั่นขึ้นมากลางโถงพระราชวัง!
“อัสนีบาตพิฆาตเซียนอมตะ!”
เห็นฉากเรื่องราวดังกล่าว สีหน้าจางยี่พลันเปลี่ยนสีไปทันที “มัน…มันฝึกฝนวรยุทธ์เซียนอมตะสำเร็จแล้ว!!”
“วรยุทธ์เซียนอมตะ?”
ได้ยินเสียงจางยี่ ต้วนหลิงเทียนพลันเลิกคิ้วข้างหนึ่ง…
เพราะเขาเองก็เคยได้ยินคำว่าวรยุทธ์เซียนอมตะมาก่อน และรู้ว่าเป็นวรยุทธ์ของเหล่าเซียนอมตะที่ใช้กันบนระนาบเทวโลก และก็คล้ายๆกันกับวรยุทธ์เซียนของระนาบโลกียะที่สามารถใช้ร่วมกับเวทย์พลังได้
อย่างไรก็ตามวรยุทธ์เซียนอมตะนั้น จำต้องใช้พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดในการขับเคลื่อน!
ด้วยเหตุนี้ตอนนั้นถึงแม้ผู้เฒ่าหั่วจะมีวรยุทธ์เซียนอมตะมากมายแต่ก็ไม่ได้สอนเขาไว้…
