เป็นอัสนีสีม่วงกับสีขาวที่แล่นวาบแปลบปลาบอยู่ในเมฆสองสีที่ลอยติดเพดานโถง อยู่ๆก็ฟาดผ่าลงมาด้วยความเร็วอันน่าสะพรึง ทำให้ครึ่งก้าวเซียนอมตะทั้ง 2 ที่คิดหลบหนี ไม่ทันได้ทำอะไรก็ถูกห่าอัสนีกระหน่ำฟาดลงเสียก่อน!
หลังจากที่ห่าอัสนีหยุดฟาดลง ร่างทั้ง 2 ก็อันตรธานหายไปไม่เหลือแม้แต่ซาก!
ตาย!
“คุณชายโปรดเมตตาด้วย! ขอคุณชายผู้ยิ่งใหญ่โปรดเมตตาด้วย!!”
“คุณชายท่านนี้เป็นข้าน้อยผิดไปแล้ว! เป็นข้าน้อยมีตาแต่ไร้แววขุนเขาตั้งอยู่เบื้องหน้ามิอาจแลเห็น! ขอคุณชายละเว้นข้าน้อยสักครั้ง!!”
เหล่าผู้คนนับสิบที่ชมดูเรื่องราวความเป็นไปอดไม่ได้ที่จะหน้าเปลี่ยนสี เมื่อเห็นว่าร่างครึ่งก้าวเซียนอมตะทั้ง 2 ถูกฟ้าผ่าจนสลายหายไปไม่เหลือแม้แต่ซาก! และเมื่อตระหนักได้ว่าก่อนหน้านี้พูดอะไรไว้กับจางอวิ๋นเฟย เหงื่อกาฬพลันหลั่งไหลออกมาจนหลังเปียกชุ่ม!!
บางคนถึงกับคุกเข่าร้องขอชีวิต!
“เหอะ!”
อย่างไรก็ตามเผชิญหน้ากับกลุ่มคนนับสิบที่ร้องขอความเมตตา จางอวิ๋นเฟยไม่คิดปราณีใดๆ มันตวัดกระบี่ชี้ไปทางผู้คนทั้งหลายทันที!
ทันใดนั้นห่าอัสนีพลันฟาดลงมาอีกครั้ง มองไปฉากเรื่องราวประหนึ่งมหาพายุล้างโลกอุบัติขึ้นในโถงพระราชวังหลังนี้ก็ไม่ปาน!
ชั่วพริบตาเหล่าผู้คนนับสิบในโถงก็ตกตายสลายไปไม่มีเหลือ…
