“เจ้านี่ใช่คนที่เจ้าพูดถึงก่อนหน้ารึเปล่า…คนที่เป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะแต่มีพลังทัดเทียมเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ในสำนักเทียนซือของเจ้าน่ะ?”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองถามจางยี่ด้วยความอยากรู้
“ไม่ใช่มัน”
จางยี่ส่ายหัวไปมา “คนที่ข้าพูดถึงวันนั้นเป็นพี่ชายของมัน จางอวิ๋นเถิง…ก่อนที่จะเข้ามาในแดนลับต่างสวรรค์พลังของจางอวิ๋นเฟยยังพึ่งเทียบได้กับเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์เท่านั้น แต่นั่นเป็นเพราะข้าไม่รู้ว่ามันได้ฝึกวรยุทธ์เซียนอมตะที่ท่านจ้าวสำนักเทียนซือของข้าถ่ายทอดไว้ให้สำเร็จแล้ว!!”
“และจางอวิ๋นเถิงพี่ชายของมัน เป็นเพราะฝึกฝนวรยุทธ์เซียนอมตะ ‘อัสนีพิฆาตเซียนอมตะ’ ที่จางอวิ๋นเฟยใช้อยู่ได้สำเร็จ เจ้าสำนักจึงมอบยอดสมบัติสวรรค์ให้ยืมใช้ เช่นนั้นพลังของมันจึงเทียบได้กับเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์!”
จางยี่กล่าว
“จางอวิ๋นเถิง?”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า ชื่อนี้เขาเองก็จำได้
“งั้นหมายความว่า…หากมันได้กระบี่เซียนอมตะของเจ้าไป มันก็มีพลังมากพอจะเทียบได้กับเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์เหมือนพี่มันงั้นสิ?”
ต้วนหลิงเทียนถามเสียงเรียบ
“ไม่ผิด…”
จางยี่ได้แต่เผยยิ้มออกมาอย่างขืนขม
“แต่…ยอดสมบัติสวรรค์ที่พี่ชายมันมี ไม่ใช่ว่าเจ้าสำนักเทียนซือของเจ้าก็มอบให้มันยืมใช้หรือไร ตอนนี้จางอวิ๋นเฟยก็ฝึกฝนวรยุทธ์เซียนอมตะ อัสนีพิฆาตเซียนอมตะนี่ได้แล้วนี่…เจ้าสำนักของเจ้าไม่ได้มอบยอดสมบัติสวรรค์ให้มันยืมใช้ด้วยหรือ?”
