พระราชวังใต้ดินอันเป็นสมบัติสถานระดับสวรรค์ของเซียนกระบี่บงกชฟ้าแห่งนี้ หากเดินหน้าไปต่อก็จะเจอด่านทดสอบที่เหลือ แต่ถ้าคิดหันหลังกลับก็จะไม่ต้องพบพานอุปสรรคใดๆ สามารถกลับออกไปด้านนอกได้ทันที
“จางยี่…เจ้าคิดว่าเป็นข้าจงใจปล่อยให้หวังฉีตายรึเปล่า?”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองถามจางยี่ด้วยรอยยิ้มบางๆ หลังมองส่งหลิ่วเสวียจนเงาหลังนายหายลับตาไป
“ย่อมไม่แน่นอน!”
จางยี่กล่าวออกด้วยท่าทีจริงจัง “ถึงแม้ตอนแรกที่เห็นพลังฝีมือเจ้าในการผ่านด่านทดสอบที่นี่ ข้าก็มีความคิดแบบนั้นแว่บขึ้นมาในหัวอยู่บ้าง…แต่ข้าเชื่อว่าตอนที่หวังฉีเกิดเรื่อง สมควรเป็นเพราะเจ้าไม่มีเวลามากพอจะช่วยเหลือมันได้ทันมากกว่าเรื่องนี้สมควรเป็นแค่เหตุสุดวิสัย…”
“หากเจ้าช่วยหวังฉีได้จริง ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่เจ้าจะปล่อยให้มันตายแบบนั้น”
“อีกทั้งจากที่หลิ่วเสียบอก ต่อให้เจ้ามีความแค้นกับพวกมันจริง อาศัยเพียงเศษพลังของเจ้าก็ฆ่าพวกมันทั้งคู่ได้ง่ายดาย ยังต้องเสียเวลาเล่นลูกไม้เหลวไหลพรรค์นั้นด้วยหรือ…”
จางยี่ที่กล่าวออกมาจากใจ ยังเผยความคิดตัวเองออกมา
หลังได้ยินคำของจางยี่ต้วนหลิงเทียนก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ ความหดหู่ใจที่เกิดขึ้นเพราะถูกตั้งแง่จากหลิ่วเสวียสลายหายไปหมดสิ้นในพริบตา
เพียงจางยี่เชื่อเขาก็พอ
“เอาล่ะ ไปกันต่อเถอะ ดูว่าด่านทดสอบที่ 7 มันจะเป็นยังไง”
