“ข้าสบายดี”
ต้วนซือหลิงส่ายหัวไปมาเบาๆ “ตอนนั้นดูเหมือนลุงซูหลี่จะต่อต้านจิตมารเต็มกำลัง…ทำให้กระบี่ที่ฟันมาเพียงตัดได้แค่เส้นผมของข้า…”
“ดี…ดีแล้ว!”
ได้ยินคำของต้วนซือหลิง เสี่ยวไป๋กับเสี่ยวจินอดไม่ได้ที่จะระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ถึงแม้เสี่ยวเฮยจะไม่พูดอะไร หากแต่สีหน้าจริงจังเคร่งเครียดก็พอได้ผ่อนคลายลงหลังได้ยินคำตอบของต้วนซือหลิง
“ตาแก่พยากรณ์ แล้วพี่สาวเฉวี่ยไน่เล่า?”
ตอนนี้เองเสี่ยวจินพลันหันไปมองถามผู้เฒ่าพยากรณ์
“อาเฉวี่ยไน่ก็เข้าไปในแดนลับเซียนกระบี่แล้วเหมือนกัน…”
หากทว่าเป็นต้วนซือหลิงที่กล่าวตอบออกมาก่อนที่ผู้เฒ่าพยากรณ์จะได้พูดอะไร
“งั้นหมายความว่า…พี่ใหญ่หลิงเทียน พี่สาวเค่อเอ๋อและคนอื่นๆก็ได้เจอกับพวกพี่สาวเฉวี่ยไน่แล้วน่ะสิ”
สองตาเสี่ยวไป๋ทอแสงสว่างจ้า
“อื้อ พวกเราพักอยู่ด้วยกันพักหนึ่ง…ท่านพ่อยังเป็นผู้นำ 7 ทวาราเที่ยงแท้ด้วย!”
ต้วนซือหลิงเชิดหน้าขึ้นกล่าออกมาอย่างภาคภูมิใจ
“ผู้นำ 7 ทวาราเที่ยงแท้!?”
เสี่ยวจิน เสี่ยวไป๋ และแม้กระทั่งเสี่ยวเฮยถึงกับตกตะลึงกันยกใหญ่!
