ด้วยเหตุนี้ทั้ง 3 จึงตามรอยกลิ่นอายพลังที่ว่ามา จนในที่สุดก็พบเจอหุบเขาน้ำแข็งแห่งนี้
และต่างคิดไม่ถึงจริงๆว่าพึ่งเข้ามาถึงหุบเขาน้ำแข็งได้ไม่ทันไร ก็เจอผู้เฒ่าพยากรณ์เสียอย่างนั้น
“ซือหลิง…เจ้าบอกว่า…พี่ซูหลี่มาที่นี่แล้วก็เข้าไปในแดนลับแล้วงั้นเหรอ?”
เสี่ยวไป๋กล่าวถามต้วนซือหลิงด้วยสีหน้าจริงจัง
“ใช่”
ต้วนซือหลิงพยักหน้า
หลังจากนั้นพอได้สนทนากับเสี่ยวไป๋ ต้วนซือหลิงจึงได้รับทราบเรื่องราว ว่าไฉนซูหลี่ถึงได้มีอาการราวกับถูกมารครอบงำแบบนั้น
ที่แท้ที่ซูหลี่กลายเป็นแบบนั้น เพราะไปรับสืบทอดมรดกของพวกปีศาจมา
บางเวลาซูหลี่ก็จะเข้าสู่สภาวะมารครองร่าง ถึงขั้นญาติสนิทมิตรสหายเข่นฆ่าไม่ไว้หน้า!
“พี่ซูหลี่…ลงกระบี่กับเจ้าด้วย?!”
สีหน้าของเสี่ยวจิน เสี่ยวเฮยและเสี่ยวไป๋เปลี่ยนไปทันทีเมื่อได้ยินว่าซูหลี่กระทั่งฟันกระบี่ใส่ต้วนซือหลิง!
ก่อนหน้านี้ที่ทั้ง 3 ทำดีกับซูหลี่เพราะอีกฝ่ายเป็นสหายสนิทของพี่ใหญ่หลิงเทียน
แต่ทว่าต้วนซือหลิงนั้นเป็นเลือดเนื้อเชือไขของต้วนหลิงเทียนกับเค่อเอ๋อ
หากจะเทียบความสำคัญในใจของพวกนางระหว่างซูหลี่กับต้วนซือหลิงแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าต้วนซือหลิงมีความสำคัญมากกว่า!
“ซือหลิง…เจ้าเป็นไรหรือไม่?”
ตอนนี้เองเสี่ยวเฮยกับเสี่ยวไป๋ก็เร่งเข้ามาด้อมๆมองๆซือหลิงตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสีหน้าเป็นกังวล ราววกับจะยืนยันให้รู้แน่ชัดว่าต้วนซือหลิงใช่บาดเจ็บอะไรหรือไม่
