เชิญพวกท่านเอาที่สบายใจเลย…ตีกันไปเถอะ! นางเห็นภาพทำนองนี้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนในอดีต!!
เพียงแต่ในอดีตพลังของทั้งคู่ค่อนข้างอ่อนด้อย…
‘แบบนี้ก็ดี…หากทั้งคู่ประมือกันจริง อย่างน้อยๆก็จะได้เห็นว่าความแข็งแกร่งของพวกเราในตอนนี้มีเท่าใดแล้ว จะได้รู้ด้วยว่าเสี่ยวเฮยเองแข็งแกร่งขึ้นขนาดไหน…เพราะข้าเองก็ยังรู้สึกว่าตอนนี้สมควรแข็งแกร่งพอๆกับเสี่ยวเฮย’
ไม่ทราบตั้งแต่เมื่อไร่ ดรุณีน้อยชุดขาวก็หันไปมองจ้องเด็กหนุ่มชุดดำ
เสียดายที่ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนไม่ได้มาอยู่ที่นี่
หาไม่แล้วเขาคงรู้ได้ทันที
เด็กน้อยทั้ง 3 เหล่านี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นอสรพิษน้อยในวันวานรวมถึงหนูขนทองตัวกลมที่เคยอยู่กับเขา
เสี่ยวเฮย
เสี่ยวไป๋
เสี่ยวจิน
ปงงงงง!!
เสียงประหนึ่งอัสนีฟาดผ้าดังลั่นกึกก้องไปทั่วแผ่นฟ้า
เป็นเสี่ยวเฮยที่ชิงลงมือก่อน ร่างเล็กโจนทะยานออกไปปานดาวหางลัดฟ้ายามค่ำคืน สองตามองจ้องดรุณีน้อยร่างทองไกลๆเขม็ง พลังทั่วร่างถูกเร่งเร้าขึ้นมาอย่างดุร้าย!
และไม่ว่าเสี่ยวเฮยโจนทะยานผ่านพ้นที่ใด ความว่างเปล่าพลันแตกสลายพังทลายลง! ก่อเกิดรอยแยกมิติมืดดำแปลบปลาบปานอสรพิษและหากไม่ใช้เวลาสักพัก เกรงว่าคงยอกที่รอยแยกจะสมานตัวปิดลง!!
หากต้วนหลิงเทียนได้มาแลเห็นฉากนี้ คงอดไม่ได้ที่จะชมดูจนตาลอยไปด้วยความทึ่งอยู่บ้าง
นั่นเพราะมิติและพื้นที่ของแดนเนรเทศก็หาได้อ่อนด้อยไปกว่าพื้นที่มิติของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าไม่!
