ปงงง!!
เสียงสนั่นประหนึ่งฟ้าร้องลั่นดังอีกคำรบ เป็นเสี่ยวจินกระโจนสวนเข้าใส่เสี่ยวเฮย!
นางไม่คิดหลีกหนีเสี่ยวเฮยที่เร่งเร้าสภาวะบุกมาถึงขีดสุด แต่หาญกล้าพุ่งสวนเข้าใส่พร้อมปะทะกับเสี่ยวเฮยอย่างไร้หวาดกลัว!
ต้องทราบด้วยว่ากระทำเช่นนี้นางย่อมไม่มีเปรียบอะไร
เพราะเสี่ยวเฮยที่ชิงลงมือก่อนย่อมเร่งเร้าสภาวะได้เหนือกว่านาง!
ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!
……
ขณะที่เสี่ยวจินพุ่งสวนเข้าใส่เสี่ยวเฮย แน่นอนว่าตามรายทางที่นางโจนผ่าน ก็คงเหลือรอยแยกทิ้งไว้เป็นทางไม่ต่าง!
นอกจากนี้ความหนาของรอยแยกยังถึงขั้นเหนือกว่าความหนาของรอยแยกที่เสี่ยวเฮยฉีกเปิดยามโจนทะยานเข้ามาเสียอีก!
‘นี่พลังของพวกเรา…เพิ่มพูนจนแข็งแกร่งขึ้นระดับนี้แล้วหรือ?’
ก่อนที่เสี่ยวเฮยกับเสี่ยวจินจะทันได้ต่อยตีกัน เสี่ยวไป๋ที่ชมดูเรื่องราวอยู่ข้างๆ ก็อดไม่ได้ที่จะตกใจเมื่อเห็นว่าทั้งคู่สามารถฉีกเปิดความว่างเปล่าได้แล้ว สองตาเผยความไม่อยากจะเชื่ออยู่บ้าง
เพราะตอนนี้เบื้องหน้าเสี่ยวไป๋ ความว่างเปล่ามต่างใดจากกระดาษแผ่นหนึ่ง ฉีกเปิดได้ง่ายดายนัก!
และหากจะมองจากรอยแยกที่ทั้งสองฉีกเปิดขึ้นเบื้องหน้า ที่ราวกับมีกระบี่คมกรีดแหวกจนเป็นแผลลึกยากสมานตัวนั่น เสี่ยวไป๋ก็ตระหนักได้ถึงเรื่องหนึ่ง…
‘แต่…ดูเหมือนเสี่ยวจินจะแข็งแกร่งกว่าเสี่ยวเฮย’
