ด้ศึกษามาตลอดช่วงเวลาหนึ่งพันปีที่ผ่าน…”
เสียงของหลี่ไป๋ดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้สายตาของทุกคนลุกวาวสว่างจ้าขึ้นมาทันที
โดยเฉพาะต้วนหลิงเทียน
‘เวทย์พลัง…ที่นี่มีเวทย์พลังจากระนาบเทวโลกจริงๆ!’
‘ที่สำคัญในฐานะที่หลี่ไป๋เองก็เป็นเซียนกระบี่คนหนึ่ง…มีโอกาสสูงนักที่เวทย์พลังจากระนาบเทวโลกที่เหลือทิ้งไว้จะเป็นเวทย์พลังสายกระบี่!’
จังหวะหัวใจต้วนหลิงเทียนพลันเต้นถี่รัวขึ้นมาอย่างยากระงับ
เวทย์พลังที่หลี่ไป๋เหลือทิ้งไว้ มันต้องเป็นเวทย์พลังจากระนาบเทวโลกอย่างไม่ต้องสงสัยเลย!
แต่สิ่งที่ทำให้เขาบังเกิดความสนใจมากที่สุดนั่นก็คือ เวทย์พลังที่ว่าจะใช่เวทย์พลังสายกระบี่หรือไม่!
‘นอกจากยอดสมบัติกับเวทย์พลังแล้วยังมีเต๋ากระบี่ที่หลี่ไป๋ศึกษามาอีกด้วย…นี่ไม่ใช่ว่าไม่ต่างอะไรจากมรดกเลยหรือไง?’
เมื่อได้รับรู้ว่าหลี่ไป๋ถึงกับทิ้งองค์ความรู้ของเต๋าแห่งกระบี่ที่แสวงหามานับพันปีเอาไว้ ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะคิดขึ้นมาทำนองนี้
เพราะกล่าวไปเต๋าแห่งกระบี่ของหลี่ไป๋ หากศึกษามันก็ไม่ต่างอะไรจากรับสืบทอดมรดกของหลี่ไป๋…
เช่นเดียวกับการได้รับรู้เต๋ากระบี่ที่เขาเคยได้มาจากระนาบเซียนอย่างเคล็ดบำเพ็ญจิตเต๋ากระบี่สูงสุด ยอดใจกระบี่ ที่อาวุโสฟงชิงหยางทิ้งไว้เบื้องหลัง นั่นก็เรียกว่ามรดกของฟงชิงหยางไม่ใช่หรือไร?
“นี่มัน….ตกลงยังไงกันแน่?”
ต้วนหลิงเทียนจึงอดไม่ได้ที่จะหันมองไปทางจางยี่ด้วยความสงสัยเต็มใจทันที
“อ่า น้องหล
