กระบี่ของต้วนหลิงเทียนเล่มนั้น มันพุ่งออกไปด้วยสภาวะราวกับคมเคียวของยมทูต และก่อนที่เผยกุ่นซานจะทันได้ตอบสนองสิ่งใดก็ถูกฆ่าตายไปเสียแล้ว ยิ่งเผยเลี่ยนเฉิงนั่น…เกรงว่าจนบัดนี้สมควรยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันกับปู่มันโดนอะไรตาย…
กระทั่งเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ยังตายคามือต้วนหลิงเทียน พวกมันมีหรือจะกล้าแหยมต้วนหลิงเทียน?
เช่นนั้นพวกมันก็ทำได้แค่ถลึงตามองจ้องต้วนหลิงเทียนด้วยความอิจฉาจับใจเท่านั้น
ยอดสมบัติสวรรค์ปรากฏให้เห็นตรงหน้าถึง 2 ชิ้น…อนิจจาดูได้แต่ตามือไม่อาจต้อง!
หลังสิ้นเสียงกระดิ่งที่แฝงไปด้วยพลังเซียนสวรรค์ 7 เปลี่ยนพักหนึ่ง เหล่าครึ่งก้าวเซียนอมตะและผู้ที่ไม่ถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะก็กลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง ที่บาดเจ็บก็เดินพลังรักษาตัว ที่ยังดีก็มองจ้องต้วนหลิงเทียนไม่วางตา
และสายตาที่พวกมันใช้มองมาคราวนี้ไม่เพียงตื่นตระหนก ยังอิจฉาจับใจเช่นกัน!
“ดูท่าแล้วเจ้านี่ก็ไม่เลวเลย…”
มองไปยังกระดิ่งในมือต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะแย้มยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ ก่อนที่ร่างจะอันตรธานหายไปอีกครั้ง ค่อยมาปรากฏตัวข้างๆหานเฉวี่ยไน่
“เฉวี่ยไน่…หากข้าจำไม่ผิด มรดกของธุลีแดงที่เจ้าได้รับสืบทอดมา ก็มีกระบวนท่าโจมตีด้วยคลื่นเสียงอยู่ด้วยใช่ไหม?”
