กล่าวถึงประโยคนี้แววตาเผยกุ่นซานก็เริ่มทอประกายดุร้ายขึ้นมา
“ท่านปู่ ท่านจักเสียเวลากล่าวคำกับตัวบัดซบนี่ทำอะไร เพียงฆ่ามันทิ้งไปเลยเถอะ!!”
เผยเลี่ยนเฉิงหันไปกล่าวเร่งเผยกุ่นซาน ก่อนที่จะชักสายตากลับไปมองต้วนหลิงเทียนด้วยความมุ่งร้าย
ได้ยินดังนั้น เผยกุ่นซานก็ขมวดคิ้ว หากแต่มันไม่อาจตัดสินใจลงมือฆ่าต้วนหลิงเทียนอย่างผลีผลาม…
เหตุที่ไฉนมันไม่อาจตัดสินใจลงมือฆ่าต้วนหลิงเทียนได้นั้น เพราะมันหวาดกลัวว่าการลงมือฆ่าอีกฝ่าย จะเป็นการชักนำหายนะเภทภัยครั้งยิ่งใหญ่มาสู่ตัว…
ครึ่งก้าวเซียนอมตะที่เชี่ยวชาญเวทย์พลังจากระนาบเทวโลกแบบนี้ 9 ใน 10 ย่อมมาจากขุมพลังระดับแนวหน้าของระนาบโลกียะแน่นอน ขณะเดียวกันก็เป็นดาวรุ่งอัจฉริยะที่ขุมพลังให้การฟูมฟักมาเป็นอย่างดี…
หากตัวตนเช่นนี้ตกตายไป ขุมพลังเบื้องหลังย่อมพิโรธเป็นฟืนไฟและไม่มีวันเลิกราง่ายๆแน่นอน!
ถึงตอนนั้นต่อให้มันจะเป็นชนชั้นผู้พิทักษ์อาวุโสของขุมพลังในระนาบโหมหลัว แต่ก็ยากที่จะรับประกันได้ว่าเบื้องหลังของอีกฝ่ายจะหาทางเข้าระนาบโหมหลัวของมันไม่พบ กระทั่งไม่อาจรู้ได้ว่าอีกฝ่ายจะมาละเลงเลือดถึงขุมพลังมันที่ระนาบโหมหลัวหรือไม่…
“โฮ่? ต้องการสั่งสอนบทเรียนให้ข้าแทนอาวุโสของข้างั้นเหรอ?”
ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มเย้ยเยาะวาจาดังกล่าวของเผยกุ่นซาน “น่าเสียดาย แต่เจ้าคงไม่มีโอกาสนั้นหรอก…”
“หืม?”
