ไฉนที่เผยกุ่นซานถึงตัดสินว่าเวทย์พลังสนับสนุนของต้วนหลิงเทียนมาจากระนาบเทวโลกนั้น เพราะมันรู้ดีว่านี่ไม่ใช่อะไรที่เวทย์พลังสนับสนุนในระนาบโลกียะจะทำได้เลย! มันเหลือเชื่อเกินไป!!
เพราะด้วยสำนึกเทวะที่แผ่ออกไปมันจึงทราบได้กระจ่าง…
พลังวิญญาณฟ้าดินในอาณาบริเวณกว้างใหญ่ กลายเป็นเบาบางลงอย่างหนัก! ทั้งหมดถูกชายหนุ่มผู้นี้ดูดซับไปแล้ว!!
และชายหนุ่มผู้นี้ยังดูดซับพวกมันไปเพิ่มพลังได้ในพริบตา!
อาศัยเวทย์พลังสนับสนุนของระนาบโลกียะ ไม่มีทางทำอะไรแบบนี้ได้แน่!
“พี่ใหญ่หลิงเทียน ท่านไฉนมาอยู่นี่ได้เล่า!?”
ด้านหานเฉวี่ยไน่ที่พลังเซียนต้นกำเนิดพึ่งเป็นอิสระ ก็รีบแจ้นมาหาต้วนหลิงเทียนด้วยท่าทางตื่นเต้นยินดี ราวเด็กหญิงแสนซนตัวน้อยนางหนึ่ง
“พอดีข้าเห็นมีคนแห่กันมาทางนี้เยอะแยะเลยแวะมาดูน่ะ…แต่ไม่คิดเลยว่าจะพบเจ้าที่นี่ด้วย”
ต้วนหลิงเทียนละสายตาออกจากเผยกุ่นซานมายังร่างหานเฉวี่ยไน่ทันที แถมแววตายังเปลี่ยนไปพลิกฟ้าคว่ำดิน จากมากล้นไปด้วยจิตสังหารกลับกลายเป็นอ่อนโยนราวแสงแดดยามเช้าในฤดูใบไม้ผลิ…
เพราะในสายตาเขา
หานเฉวี่ยไน่ก็ไม่ต่างจากน้องสาวแท้ๆของเขาเลย…
“เจ้าเป็นใครกัน?”
เผยเลี่ยนเฉิง มองต้วนหลิงเทียนด้วยสีหน้าไม่พอใจกล่าวถามออกไปเสียงแข็ง
