สตรีที่มันกระสันอยากครอบครองอยู่ตรงหน้าแล้วแท้ๆ และมันก็กำลังยินดีที่จะได้ปู้ย่ำปู้ยีนางให้สมใจ…แต่อยู่ๆก็มีมารคอหอยอย่างชายหนุ่มชุดม่วงโผล่ขึ้นมาขัดจังหวะ! มันย่อมรู้สึกอึดอัดยิ่งกว่าหายใจไม่ออกเสียอีก!!
“เฉวี่ยไน่ เจ้าอยากให้พี่ใหญ่หลิงเทียนคนนี้ลงโทษมันยังไงดี?”
ต้วนหลิงเทียนไม่ได้แยแสทีท่าน้ำเสียงเย็นชาเอาเรื่องของเผยเลี่ยวเฉิงแม้แต่น้อย เพียงมองถามหานเฉวี่ยไน่ออกมาด้วยรอยยิ้มบางๆ
ราวกับกำลังถามไถ่เรื่องไร้สำคัญ
ได้ยินคำถามดังกล่าว หานเฉวี่ยไน่ก็หันไปมองเผยเลี่ยนเฉิงด้วยสายตาเยียบเย็นเปี่ยมล้นไปด้วยเจตนาฆ่าฟันทันที!
“พี่ใหญ่หลิงเทียน ข้าไม่อยากเห็นหน้าตัวอุบาทว์นี่อีกแล้ว…”
เสียงกล่าวของหานเฉวี่ยไน่ยิ่งมายิ่งเยียบเย็นไร้อารมณ์ พาลให้ผู้คนโดยรอบรู้สึกเสมือนตกลงไปในหล่มน้ำแข็ง
“ได้สิ”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม หากแต่ลึกลงไปในแววตาปรากฏแสงเย็นทอประกายเรืองวูบ
ฟุ่บ!
แต่แทบจะพร้อมๆกันกับที่ต้วนหลิงเทียนตอบคำหานเฉวี่ยไน่นั้น เผยกุ่นซานที่เห็นท่าไม่ดีแต่แรกได้พุ่งร่างไปดั่งสายลมกรรโชกหอบหนึ่ง พริบตาก็โผล่มาบังขวางเผยเลี่ยนเฉิงเอาไว้เบื้องหลัง
