กลุ่มคนที่มารวมตัวกันในที่นี้ก็มีเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์อยู่ไม่น้อย แต่ตอนนี้พวกมันทั้งหมดได้แต่ส่ายหัวไปมาอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจ…
พวกมันไม่เต็มใจแล้วจะอย่างไร?
พวกมันยังจะทำอะไรได้อีก? เซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ไม่ใช่อะไรที่พวกมันจะต่อกรด้วยได้ คิดช่วงชิงยอดสมบัติสวรรค์ต่อหน้าเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ ยังต่างอะไรกับคิดแย่งเนื้อจากปากเสือ?!
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนและคนอื่นๆในที่นี้คิดว่าเผยกุ่นซานกำลังจะทำลายข่ายอาคมและฉกฉวยยอดสมบัติสวรรค์มาครอง เพราะเห็นมันเริ่มเร่งเร้าพลังขึ้นมาแล้วนั้น…
“ท่านปู่!!”
ปรากฏเสียงหนึ่งดังขึ้น ทำให้พลังที่เร่งเร้าผนึกขึ้นมาของเผยกุ่นซานดับมอดลงทันที มันยังหันมองไปทางต้นเสียงก่อนอื่นใด
“หืม?”
ต้วนหลิงเทียนที่เห็นว่าเผยกุ่นซานชะงักไป ก็หันมองไปยังทิศทางต้นเสียงด้วยเหมือนกัน
ปรากฏร่าง 2 ร่างกำลังเหินไล่กันมา
และผู้ที่เรียกหาว่าท่านปู่เมื่อครู่ ก็เป็นร่างที่เหินลอยอยู่ด้านหลัง
แต่พอได้เห็นร่างที่เหินลอยนำหน้า สองตาต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะทอประกายสว่างจ้า รอยยิ้มแห่งความสุขยังเริ่มคลี่กางขึ้นมาบนใบหน้า
ราวกับพี่ชายกำลังยินดีที่ได้พบพานน้องสาวที่พลัดพรากจากกันไปหลายปีอย่างไรอย่างนั้น
“ฮ่าๆๆ…เฉิงเอ้อเจ้าไฉนมานี่ได้เล่า?”
เผยกุ่นซานที่มองเห็นร่างบุรุษหนุ่มด้านหลังในชุดผ้าแพรปักลายงดงาม ก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวถามออกไปด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข
