“ดังนั้นข้าบอกเจ้าได้ตอนนี้เลยต้วนหลิงเทียน…ว่าแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่เจ้าจะเจอครึ่งก้าวเซียนอมตะที่มีพลังทัดเทียมกับเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์!”
จางยี่มองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยสายตามั่นใจ “เจ้าต้องรู้ด้วยนะว่าขนาดระนาบเหยียนหวงของข้าที่เป็นมหาระนาบโลกียะที่มีมรดกตกทอดมาอย่างยาวนาน แต่อย่างดีก็มียอดสมบัติสวรรค์แค่หยิบมือ…และในบรรดายอดสมบัติสวรรค์เหล่านั้นไม่มีชิ้นไหนที่มีระดับสูงเลย”
“อ่า…”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับ ในใจบังเกิดความโล่งอกประการหนึ่ง
เพราะจากเรื่องนี้หมายความว่าในบรรดาครึ่งก้าวเซียนอมตะชนชั้นสุดยอดอัจฉริยะของมหาระนาบโลกียะทั้ง 4 ที่เข้ามาในแดนลับต่างสวรรค์แห่งนี้ ก็สมควรมีพลังอำนาจสูงสุดเพียงเซียนอมตะเสเพล 6 ทัณฑ์ และยากนักที่พวกมันอันเป็น ‘คู่แข่ง’ ของเขา จะมีพลังทัดเทียมเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์!!
‘งั้นหมายความว่า…ข้าก็ไม่ต้องกังวลเรื่องที่จะแข่งขันกับพวกมันแล้วสิ’
‘เพราะยังไงด้วยพลังของข้าตอนนี้ยังสมควรเหนือกว่าพวกมันมาก’
จังหวะนี้ต้วนหลิงเทียนกลับมาเต็มไปด้วยความมั่นใจอีกครั้ง
เพราะต้องทราบด้วยว่าตอนนี้หากเขาลงมือเต็มกำลังด้วยกระบี่เซียนอมตะ เขาสามารถปลดปล่อยกระบวนท่าสังหารที่ทรงพลังทัดเทียมเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ได้เลย!
เทียบกับอาวุโสฟงชิงหยางก่อนที่จะได้รับมรดกของต้าหลัวจินเซียนในปีนั้น เขาทรงพลังกว่ากันถึง 2 ขีดขั้น!
