“หลายคนที่คาดเดาในทำนองเดียวกับข้าลงความเห็นว่า ฟงชิงหยางจากระนาบเซียนของเจ้า ในขณะที่เข้าไปในมรดกสถานของต้าหลัวจินเซียนกับเหล่าครึ่งก้าวเซียนอมตะอัจฉริยะทั้งหลาย หรือว่าในขณะเดินทางไปที่นั่น…สมควรได้รับยอดสมบัติสวรรค์มาครองก่อนแล้ว! และยอดสมบัติสวรรค์ชิ้นนั้นอาจเป็นกระบี่ที่เข้าทางผู้ฝึกกระบี่อย่างฟงชิงหยาง…”
“อย่างที่รู้กันแต่แรกว่าฟงชิงหยางนั้นเดิมทีอาศัยพลังฝึกปรือครึ่งก้าวเซียนอมตะกับเวทย์พลังจากระนาบเทวโลก แม้ไร้ยอดสมบัติสวรรค์อะไร พลังก็เทียบได้กับเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์…เช่นนั้นหากได้ยอดสมบัติสวรรค์ประเภทกระบี่มาครองล่ะก็ พลังต่อสู้จะยกระดับขึ้นไปทัดเทียมกับเซียนอมตะเสเพล 6 ทัณฑ์ได้ก็ไม่แปลก!”
“สุดท้ายจึงบังเกิดผลเลิศล้ำภายในมรดกสถนของต้าหลัวจินเซียน และอยู่รอดจนเป็นผู้ชนะคนสุดท้ายได้สำเร็จ!”
จางยี่กล่าว
หลังได้ฟังข้อสันนิษฐานของจางยี่ สองตาต้วนหลิงเทียนก็ทอประกายสว่างประหนึ่งดารากลางฟ้ามืด
‘นั่นสินะ…ไฉนข้าไม่ทันนึกถึงเรื่องนี้’
ที่ต้วนหลิงเทียนไม่ทันนึกถึงเรื่องนี้ นั่นเพราะแต่ต้นจนจบเขาละเลยประเด็นสำคัญเรื่องหนึ่งไป
พลังฝีมือของอาวุโสฟงชิงหยางในปีนั้นที่ทัดเทียมเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ได้ ล้วนอาศัยเคล็ดยอดใจกระบี่เพียงอย่างเดียว ไม่ได้มียอดสมบัติสวรรค์หรือเวทย์พลังจากระนาบเทวโลก!
