“เหอะๆ นี่เป็นจุดที่ 2 ที่พวกเรามาถึงเท่านั้น เจ้าคิดว่าจะโชคดีได้เจอมรดกสถานของต้าหลัวจินเซียนเลยรึไง? เจ้าหวังมากเกินไปแล้ว…”
จางยี่ส่ายหัวไปมา
“เอาล่ะไปกันต่อเถอะ เราได้ทิศทางไปจุดต่อไปแล้ว”
ตอนนี้เองต้วนหลิงเทียนที่ถือจานเข็มทิศอยู่ในมือ ก็พบว่าเข็มทิศมันชี้ตรงแด่วไปยังทิศทางหนึ่ง
“ข้างหน้ามีคน”
หลังจากที่ทั้ง 3 ออกเดินทางไปต่อได้สักพัก หลิ่วเสวียพลันพบความเคลื่อนไหวจากเบื้องหน้า
ในขณะที่หลิ่วเสวียอุทาน ต้วนหลิงเทียนก็มองเห็นร่างเบื้องหน้าชัดเจน
“ไม่ใช่แค่คนเดียว”
ตอนนี้เองจางยี่พลันหยีตาลง มองจ้องไปยังร่างทั้ง 2 เบื้องหน้าที่กำลังเหินข้ามฟ้า และจากความเร็วในการเหินบิน สมควรอยู่ในขอบเขตเซียนสวรรค์ 8 เปลี่ยน
“ทำไมพวกมันถึงมุ่งหน้าไปทางเดียวกัน?”
ครู่ต่อมาต้วนหลิงเทียนพลันสัมผัสได้ว่ามีคนอีกกลุ่มกำลังเหินไล่ตาม 2 คนด้านหน้า และกลุ่มหลังนี้กลับมีถึง 4 คน
“หืม…นั่นมัน”
ทันใดนั้นลูกตาต้วนหลิงเทียนพลันหดเล็กลง
ในทัศนวิสัยของเขา เห็นถึงอีกร่างหนึ่งที่พุ่งมาแต่ไกล ทว่าความเร็วของคนผู้นี้สุดที่จางยี่กับหลิ่วเสวียจะมองเห็นได้
‘เซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์’
แต่ต้วนหลิงเทียนย่อมมองออกได้ไม่ยาก ว่าความเร็วอีกฝ่ายอยู่ในขอบเขตความเร็วของเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์!
“ไปดูกันเถอะ”
