ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าและ ‘โยนหม้อก้นดำ’ ไปให้ผู้เฒ่าหั่ว เรียกว่าหลังจากนี้หากเป็นความรู้ของดาวเหยียนหวงเขาจะโยนให้ผู้เฒ่าหั่วทั้งหมด!
“จากที่ผู้เฒ่าหั่วเคยเล่าให้ฟัง ฮัวกั่วซาน เคยปรากฏตัวตนที่โดดเด่นมาก…เห็นว่าตัวตนดังกล่าวเรียกว่าราชาวานร!”
“หากข้าเดาไม่ผิด ผู้ที่ก่อตั้งฮัวกั่วซันก็คือราชาวานรผู้นั้นใช่หรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนถามจางยี่
“ใช่แล้ว”
จางยี่พยักหน้ากล่าวว่า “ไม่ว่าจะฮัวกั่วซานก็ดี หมู่บ้านเกาเหล่าก็ดี แต่ก่อนล้วนอยู่ในดาวเหยียนหวงทั้งสิ้น…อย่างไรก็ตามเมื่อผู้ฝึกตนมีจำนวนมากเข้า พลังวิญญาณฟ้าดินบนดาวเหยียนหวงก็เริ่มร่อยหรอ สุดท้ายก็ไม่อาจรั้งอยู่เพราะไร้หนทางก้าวหน้า”
“กล่าวได้ว่าเมื่อผู้ฝึกตนของดาวเหยียนหวงเริ่มอพยพเข้าสู่ท้องฟ้าอันเต็มไปด้วยหมู่ดาวเพื่อหาที่พักใหม่…ทั้งผู้คนของหมู่บ้านเกาเหล่ารวมถึงเหล่าลิงจ๋อของฮัวกั่วซาน ก็ทำเหมือนขุมพลังอื่นๆในดาวเหยียนหวง เดินทางเข้าสู่ท้องฟ้าอันเต็มไปด้วยหมู่ดาวอันไร้ขอบเขต…”
“และไม่ว่าจะเป็นฮัวกั่วซานหรือหมู่บ้านเกาเหล่า ก็ไม่ต่างใดจากสำนักเทียนซือของข้า พวกเรามีมรดกตกทอดกันมาอย่างยาวนาน…แน่นอนว่ามีขุมพลังในระนาบเหยียนหวงมากมายที่ร้ายกาจนัก แต่ก็ยากจะเทียบกับพวกเราได้”
จางยี่กล่าวต่อ
“ในหมู่บ้านเกาเหล่ากับฮัวกั่วซาน ล้วนมีครึ่งก้าวเซียนอมตะที่พลังทัดเทียมเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ดำรงอยู่…”
