ตอนที่ 2,410 : หมู่บ้านเกาเหล่า
ถึงต้วนหลิงเทียนจะไม่ได้เห็นด้วยสองตาตัวเอง ว่าในตอนนั้นฟงชิงหยางต้องพบเจออะไรและทำแบบไหน ถึงได้รอดชีวิตเป็นคนสุดท้ายในตอนจบ จนรับสืบทอดมรดกต้าหลัวจินเซียนมาได้สำเร็จ
ทว่าเขาสามารถจินตนาการออกได้ไม่ยาก
ฟงชิงหยางสมควรสร้างความประหลาดใจครั้งใหญ่ให้เหล่าครึ่งก้าวเซียนอมตะของอีก 4 ระนาบแน่นอน!
‘อาวุโสฟงชิงหยางบรรลุยอดใจกระบี่ทั้ง 5 ขอบเขตที่คิดค้นขึ้นเอง นั่นหมายความว่าแม้พลังฝึกปรือจะเป็นเพียงครึ่งก้าวเซียนอมตะ และไร้เวทย์พลังจากระนาบเทวโลกรวมถึงไม่มียอดสมบัติสวรรค์…ทว่ายามลงมือเต็มกำลังก็สมควรเทียบได้กับเซียนอมตเสเพล 5 ทัณฑ์!’
เรื่องนี้ต้วนหลิงเทียนที่ได้รับสืบทอดยอดใจกระบี่มาเข้าใจดี!
“ด้วยพลังของผู้อาวุโสฟงชิงหยางในตอนนั้น เหล่าครึ่งก้าวเซียนอมตะจากระนาบอื่นทั้งหลายคงไม่ต่างใดจากทหารเลวสินะ…”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวพึมพำ
แม้เสียงต้วนหลิงเทียนจะไม่ดัง แต่จางยี่ก็ยังได้ยิน มันส่ายหน้าไปมาเบาๆค่อยกล่าวปฏิเสธความคิดต้วนหลิงเทียน “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก…”
“หืม?”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองถามจางยี่ด้วยความสงสัยทันที “ทำไมเจ้าพูดแบบนี้ล่ะ…หรือเจ้ายังไม่รู้ว่าก่อนอาวุโสฟงชิงหยางจะเข้ามาในแดนลับต่างสวรรค์แห่งนี้ พลังฝีมือก็เหนือกว่าเซียนอมตะเสเพลทั่วไปแล้ว”
“ในระนาบเซียนของข้าสมัยนั้น เหล่าครึ่งก้าวเซียนอมตะยามอยู่ต่อหน้าอาวุโสฟงชิงหยางก็ไม่ต่างใดจากลูกไก่อ่อนแอ”
