ตระหนักได้ว่าสตรีเบื้องหน้าที่แท้เป็นตัวตนทรงพลังขอบเขตเซียนอมตะเสเพล ทั้งคู่ก็เร่งร่ำร้องขอชีวิตออกมาทันที
ขณะที่ร่ำร้องขอความเมตตา ใจพวกมันก็สะท้านไปหนักหนาด้วยความหวั่นหวาด ด้วยไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะมีเมตตาละเว้นพววกมันหรือไม่…
เพราะสุดท้ายแล้วเรื่องที่พวกมันกระทำลงไปก่อนหน้า ก็ยากที่จะให้อภัยนัก!
หากสวรรค์เมตตาให้โอกาสพวกมันย้อนเวลากลับไปอีกครั้ง ต่อให้พวกมันจะมีกำลังขวัญกล้าแกร่งกว่านี้พันหมื่นเท่า พวกมันก็ไม่กล้าคิดไม่ซื่อกลับสตรีเบื้องหน้าเด็ดขาด…
พลั้งพลาดเพียงครั้ง เสียใจไปชั่วนิรันดร์!
จังหวะนี้พวกมันรู้ซึ้งถึงวาจาประโยคนี้แจ่มแจ้งแดงแจ๋!
“ข้าให้โอกาสพวกเจ้าแล้ว…”
หลังจากชายหนุ่มทั้ง 2 วิงวอนร้องขอชีวิตไปพักหนึ่ง เสียงเย็นชาพลันแว่วดังเข้าหู
และทันทีที่หูพวกมันได้ยินวาจาเยียบเย็นนี้ ลูกตาพลันหดหยีลงทันใด เพราะพวกมันสัมผัสได้ว่าในกลิ่นอายเย็นยะเยือกเบื้องหน้าเริ่มแฝงไว้ด้วยเจตนาฆ่าฟัน
‘ไม่…!!’
แทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่ในใจของพวกมันรู้สึกผิดท่าและร่ำร้องออกมาอย่างสิ้นหวัง พวกมันก็ไม่มีแม้แต่เวลาจะตอบสนองใดอื่น แรงกดดันพลังที่มองไม่เห็นรอบกายที่แผ่ออกจากร่างเค่อเอ๋อ คล้ายกลับกลายเป็นปากกระหายเลือดของอสูรกาย เขมือบกลืนพวกมันทันที…
ซูว…
…
ดั่งสายลมพัดเถ้าธุลีปลิดปลิว…ร่างชายหนุ่มทั้ง 2ค่อยๆสลายเป็นละอองสาบสูญไปในสวรรค์และโลก…