‘ต้าหลัวจินเซียนนั่น…จากตำนานโบราณในโลกเก่าของข้า ดูเหมือนจะเป็นตำแหน่งผู้นำของเหล่าเซียนอมตะทั้งหลาย’
ได้ยินคำพูดของหลิ่วเสวียกับหวังฉี ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะสะท้านอยู่ในใจ
อย่างไรก็ตามเขาอดถามออกมาไม่ได้ “พี่หวังฉี แล้ว ต้าหลัวจินเซียน คืออะไรหรือ?”
“หา! น้องหลิงเทียน! นี่เจ้าเข้ามาในแดนลับต่างสวรรค์…แต่เจ้ามิรู้หรือว่าต้าหลัวจินเซียนคือตัวตนอันใด!?”
ได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียน หวังฉีถึงกับอึ้งไปตาปริบๆ ก่อนที่จะเริ่มอธิบายให้ต้วนหลิงเทียนฟัง “ต้าหลัวจินเซียนนั้น…หมายถึงตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาเซียนอมตะทอง เรียกว่าแม้แต่ในระนาบเทวโลกเอง ตัวตนของต้าหลัวจินเซียนก็นับว่ามีชื่อเสียงไม่น้อย”
“และแดนลับต่างสวรรค์แห่งนี้ บรรพชนได้กล่าวกันไว้ว่าสมควรเป็นระนาบที่ถูกต้าหลัวจินเซียนหลายท่านร่วมมือกันสร้างขึ้นมา…และสมบัติที่เลิศล้ำที่สุดในแดนลับต่างสวรรค์แห่งนี้ก็มิใช่ใดอื่น นอกจากมรดกสถานของเหล่าต้าหลัวจินเซียนทั้งหลาย”
“และครั้งสุดท้ายที่แดนลับต่างสวรรค์แห่งนี้เปิดออกได้ปรากฏมรดกสถานของต้าหลัวจินเซียนท่านหนึ่ง และเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะนามฟงชิงหยาง สามารถฟันฝ่าอุปสรรคและบททดสอบทั้งมวลได้ก่อนผู้ใด จึงรับมรดกของต้าหลัวจินเซียนไปครอง”
ยิ่งกล่าวแววตาหวังฉียิ่งเผยความอิจฉามากขึ้น
‘ที่แท้ผู้อาวุโสฟงชิงหยาง…ได้รับสืบทอดมรดกของต้าหลัวจินเซียนนี่เอง’
