แม้ต้วนหลิงเทียนจะประหลาดใจไม่น้อย แต่เขาก็สามารถยืนยันข้อสันนิษฐานก่อนหน้าได้แล้ว
เป็นผู้อาวุโสพบพานโชควาสนาครั้งใหญ่ในแดนลับต่างสวรรค์แห่งนี้จริงๆ! ถึงได้มีพลังอำนาจทัดเทียมกับเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ ทั้งๆที่มีพลังฝึกปรือเพียงครึ่งก้าวเซียนอมตะ!!
เพียงแค่ว่าก่อนหน้าเขาไม่รู้ว่าที่แท้ผู้อาวุโสฟงชิงหยางพบพานวาสนาอันใด…
มาตอนนี้พอได้ฟังคำของหวังฉี เขาจึงได้รู้ว่าที่แท้ผู้อาวุโสฟงชิงหยางกลับได้รับมรดกตกทอดของ ต้าหลัวจินเซียน!!
“เฮอะ! ตัวบ้านนอกหลังเขา!!”
เมื่อพบว่าต้วนหลิงเทียนไม่รู้จักแม้แต่ ‘ต้าหลัวจินเซียน’ หรงปัวพลันสบถคำกล่าวเสียดสีออกมา ลึกลงไปในแววตาที่ใช้มองต้วนหลิงเทียนยังเต็มไปด้วยความดูแคลนไม่ขาดรังเกียจเดียจฉันท์
ได้ยินวาจาค่อนแคะของหรงปัว สีหน้าต้วนหลิงเทียนพลันมืดลงทันใด
หรงปัวผู้นี้ มันคิดว่าเขาเป็นคนที่ใครจะมารังแกกันก็ได้ง่ายๆงั้นเหรอ?
“หรงปัว ระวังปากของเจ้า!”
ตอนนี้เองหลิ่วเสวียพลันมองหรงปัด้วยโทสะ “ข้าถามตัวเองดูก็พบว่าต้วนหลิงเทียนไปทำอันใดให้เจ้าหรือก็ไม่! แล้วไฉนเจ้าถึงได้คอยตั้งแง่กับต้วนหลิงเทียนนัก?”
“กลุ่มเล็กๆเช่นพวกเราสำคัญที่สุดย่อมคือความสามัคคี…หากเจ้ามิเต็มใจจะอยู่ร่วมและยอมรับเขานัก เช่นนั้นเจ้าก็ไปเถอะ พวกเราไม่ต้อนรับเจ้าแล้ว!!”
ยิ่งพูดเสียงของหลิ่วเสวียก็ยิ่งแข็งขึ้นเรื่อยๆ
