ตอนที่ 2,400 : คิดอวดพลังฝึกปรือ? หน้าแหกไปเถอะ!
“หรงปัวพอเถอะ!”
หลิ่วเสวียขมวดคิ้วยู่ย่นมองกล่าวกับหรงปัวด้วยใบหน้าเยียบเย็นเสียงหนัก “ระหว่างทางเจ้าถือดีว่าตัวเองมีพลังฝึกปรือครึ่งก้าวเซียนอมตะ เลยเอาแต่ดูถูกพวกเรามาตลอด…ตอนนี้พวกเราอุตส่าห์เจอคนอย่างหาได้ยากแต่เจ้าก็คิดผลักไสผู้อื่นเขา!”
“หากเจ้ามีปัญหาและมิอยากเข้าไปในนั้นกับพวกเรามากนัก เช่นนั้นเจ้าก็ไปเถอะ…พวกเราไม่กล้ารบกวนผู้ยิ่งใหญ่อย่างเจ้าแล้ว!”
ยิ่งมาวาจาของหลิ่วเสวียก็ยิ่งไม่เกรงใจ
“หลิ่วเสวียเจ้า!”
หรงปัวมองไปยังหลิ่ววเสวียด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ อกยังแทบระเบิดออกมาด้วยโทสะ!
มันไม่คิดไม่ฝันจริงๆ!
หลิ่วเสวียเลือกกที่จะให้มันจากไปเพราะเห็นแก่ไอ่หนูหน้าขาวที่ยังไม่รู้พลังฝึกปรือด้วยซ้ำแบบนี้!!
“เจ้า…เจ้าหมายความว่าอะไร? เจ้าเห็นแก่ไอหนูหน้าขาวนี่ที่เจ้าเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพลังฝึกปรือมันบรรลุถึงเซียนสวรรค์ 9 เปลี่ยนแล้วหรือไม่ ดีกว่าข้าที่เป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะงั้นเรอะ?!”
หลังสูดลมหายใจเข้าลึกๆหลายเฮือก หรงปัวก็ระงับโทสะอันเดือดดาลในใจ มองถามหลิวเสวี่ย พลางส่ายตามองไปยังจางยี่กับหวังฉีอีกด้วย
“เฮอะ!”
หวังฉีสบถคำพลางตอบออกมาเสียงแข็ง “หลิ่วเสวียว่าอย่างไร ข้าว่าอย่างนั้น!”
“เจ้า”
หรงปัวที่ระงับโทสะได้แล้ว จำต้องของขึ้นอีกครั้งเพราะได้ยินคำตอบของหวังฉี
