หลิ่วเสวียมองไปยังต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาตกตะลึงทั้งไม่อยากจะเชื่อ “เรื่องแบบนั้น…เป็นไปได้อย่างไรกัน ระนาบโลกียะขนาดเล็กที่ขาดแคลนทรัพยากรบ่มเพาะเช่นนั้น ไฉนปรากฏตัวตนครึ่งก้าวเซียนอมตะที่อายุมิถึงร้อยปีเช่นท่านได้?!”
“น้องหลิงเทียน…เจ้าจะไม่ร้ายกาจเกินไปหน่อยหรือ?”
หวังฉีมองไปยังต้วนหลิงเทียนพลางกล่าวออกด้วยน้ำเสียงครั่นคร้ามยำเกรง “เท่าที่ข้ารู้มา ระนาบเซียนของเจ้า…ตั้งแต่ในสมัยโบราณจวบจนถึงวันนี้มีครึ่งก้าวเซียนอมตะที่อายุน้อยกว่าร้อยปีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เข้ามาในแดนลับต่างสวรรค์…”
“และคนผู้นั้นเรียกว่า ฟงชิงหยาง ยังเข้ามาในแดนลับต่างสวรรค์แห่งนี้เมื่อรอบที่แล้วนี่เอง!”
