ไม่นานร่างทั้ง 4 ก็เหินมาถึงจุดที่ต้วนหลิงเทียนยืนอยู่ก่อนที่สตรีหนึ่งเดียวในกลุ่มจะก้าวออกมาทักทายต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้ม…
ด้วยต้วนหลิงเทียนนั้นรูปร่างสูงทั้งสมส่วน ที่สำคัญหน้าตายังหล่อเหลาเหนือกว่าชายทั้ง 3 ข้างกายของนาง ทำให้หลิ่วเสวียประทับใจต้นหลิงเทียนไม่น้อย
กล่าวได้ว่าความประทับใจของนางทั้งหมดเรียกว่าเกิดจากการที่ต้วนหลิงเทียนหน้าตาดีล้วนๆ!
‘อ้อ แบบนี้นี่เอง…’
พอต้วนหลิงเทียนเห็นว่าในขณะที่หลิ่วเสวียทักทายเขา ลึกลงไปในแววตาของหรงปัวยิ่งมาก็ยิ่งฉายแววเกลียดชังอย่างที่ผู้อื่นยากจะแลเห็น
ที่แท้หรงปัวมันหึงและไม่ชอบใจที่หลิ่วเสวียจะมายุ่งอะไรกับเขา…
“สวัสดีแม่นาง ข้าเรียกว่าต้วนหลิงเทียน”
ต้วนหลิงเทียนรู้ได้ทันทีโดยไม่ต้องคิด ว่าทั้ง 4 ต้องมาจากระนาบโลกียะอื่นๆแน่นอน เขาจึงคิดว่าไม่จำเป็นต้องปกปิดตัวตนแต่อย่างไร
กล่าวไปต่อให้ทั้ง 4 มาจากระนาบโลกียะเดียวกันกับเขาจริง เขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องปกปิดอะไรอยู่ดี
“ต้วนหลิงเทียน เมื่อไม่กี่วันก่อนข้ากับหวังฉีบังเอิญเจอสถานที่แห่งหนึ่ง และรู้สึกได้ว่าด้านในน่าจะมีของดีไม่น้อย…ทว่าด้วยพลังของพวกเรามีจำกัดจึงมิกล้าบุกฝ่าเข้าไปด้านใน พวกเราจึงคิดหาคนเพิ่มอีกสัก 2-3 คนเพื่อช่วยเหลือกัน”
