เช่นนั้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับหายนะทัณฑ์เซียนอมตะเสเพลรอบที่ 6 ตี้เฉินที่มารในใจถูกขยายไปอย่างไร้สิ้นสุด สุดท้ายก็ล้มเหลวในการข้ามหายนะเซียนอมตะเสเพล อันตรธานหายไปจากโลกหล้าอย่างสมบูรณ์…
“เฉินเอ๋อ!!”
หลังจากที่ได้เห็นร่างตี้เฉินสูญสลายไปภายใต้หายนะทัณฑ์เซียนอมตะเสเพลรอบที่ 6 ตี้ฮ่วนก็อดไม่ได้ที่จะร่ำไห้ออกมา ยังร่ำร้องคร่ำครวญอย่างโหยหวนนัก
เสียงคร่ำครวญหวนโหยดังกล่าวของมันยังดังก้องไปทั่วเผ่ามังกร พาลให้ทั้งหลายตะลึงไปครู่หนึ่ง
“นะ..นี่มัน เสียงของผู้อาวุโสสูงสุดมิใช่หรือ?”
“ดูเหมือนว่าจะใช่”
“ช้าก่อน! วันนี้มิใช่วันที่ตี้เฉินจะเผชิญหน้ากับหายนะทัณฑ์เซียนอมตะเสเพลรอบที่ 6 หรือไร ไฉนถึงได้ร่ำร้องเสียงหลงแบบนั้นเล่า!?”
“ดูเหมือนว่าตี้เฉินจะล้มเหลวในการข้ามผ่านหายนะรอบนี้…อาวุโสสูงสุดไม่พ้นคงเห็นมันตกตายต่อหน้าต่อตา”
“เรื่องนี้ก็ช่วยไม่ได้ ในเมื่อต้วนหลิงเทียนที่ยัดเยียดความอัปยศอดสูให้มันยังไม่ตาย มารในใจมันไหนเลยจะคลี่คลายได้ ยามเผชิญหน้ากับหายนะจิตใจ มารในใจมันย่อมถ่วงรั้งเอาไว้…ไม่แปลกที่มันจะล้มเหลว”
“เหอะๆ…พวกเจ้าก็พูดกันสนุกปากเลยนะ ระวังผู้อาวุโสสูงสุดได้ยินเข้าเล่า เงาหัวพวกเจ้าจะหายไม่รู้ตัว…”
…
ในเวลาไม่นานทั้งเผ่ามังกรก็ได้รับทราบต้นเหตุของเสียงร้องคร่ำครวญอย่างโหยหวนของตี้ฮ่วน
เผ่ามังกรของพวกมันได้สูญเสียเซียนอมตะเสเพล 5ทัณฑ์ไปอีกคนแล้ว…
