ด้านเค่อเอ๋อ ต้วนซือหลิง รวมถึงเฟิ่งเทียนหวู่แม้จะไม่ได้กล่าวอะไร แต่สายตาที่มองต้วนหลิงเทียนตอนนี้ก็เป็นประกายวิบวับเช่นกัน
โดยเฉพาะต้วนซือหลิง ลึกลงไปในแววตานางเห็นได้ชัดว่าเป็นการยกย่องเทิดทูนบิดาของตัวเองอย่างถึงที่สุด
เผชิญหน้ากับสายตายกย่องเลื่อมไสของเหล่าสตรีใกล้ชิด แม้ต้วนหลิงเทียนจะไม่แยแสลาภยศสรรเสริญใดๆมานาน แต่เห็นแบบนี้ยังอดตัวลอยไปไม่ได้อยู่บ้าง…
กระทั่งศิษย์ของผู้เฒ่าพยากรณ์ ผู้สืบทอดความลับสวรรค์อย่างมู่อีอี แม้นางจะไม่ได้ชื่นชมยกย่องตามแต่ก็มองไปยังต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาประหลาดใจ…
ในอดีตนางมักคิดว่าที่ผู้สืบทอดหมอกพิรุณร้ายกาจกว่านางนั้น อาจเป็นเพราะโชควาสนาเท่านั้น…
แต่นางเองก็ไม่ทันฉุกคิดได้ถึงเรื่องนี้ ทั้งๆที่พบเจอเรื่องราวพร้อมกัน
อาวุโสฟงชิงหยางในปีนั้นยังเป็นเพียงครึ่งก้าวเซียนอมตะจริงๆ เช่นนั้นด้วยระดับพลังวิญญาณเพียงครึ่งก้าวเซียนอมตะ ไหนเลยจะสร้างข่ายอาคมที่สะกดพลังวิญญาณของเซียนอมตะเสเพลที่มีพลังวิญญาณเหนือกว่าตัวเองมากได้?
ดั่งคำกล่าวที่ว่า…
ยิ่งอยู่สูงเท่าไหร่ ตอนตกลงมายิ่งเจ็บเท่านั้น…
ต้วนหลิงเทียนตอนนี้ที่แทบจะตัวลอยโดยไร้ปีก ไม่ได้รู้เลยว่าวันหน้าเขาจะหน้าแหกขนาดไหน…
“อาจารย์ลุงพยากรณ์ เช่นนั้นข้าเข้าไปก่อนล่ะ…”
ครู่ต่อมาต้วนหลิงเทียนที่คืนสติจากคำยอสายตาเลื่อมไส ก็หันไปบอกคำต่อผู้เฒ่าพยากรณ์
