“ท่านอาจารย์ ท่านเป็นไรหรือไม่!?”
เห็นฉากดังกล่าวก่านหรูเยี่ยนก็ไม่คิดอะไร เร่งพุ่งร่างไปหยุดข้างชิงหั่วกล่าวถามออกมาด้วยความตกใจทันที
“ข้าไม่เป็นไร…”
ชิงหั่วส่ายหัวไปมาพลางกล่าวออกด้วยรอยยิ้มแห้งๆ “หากข้าเชื่อผู้พิทักษ์หลิงเทียนแต่แรก ไหนเลยจะเป็นแบบนี้ได้…”
ตอนนี้ชิงหั่วสามารถยืนยันได้แน่ชัดแล้ว
ต้วนหลิงเทียนคาดถูกจริงๆ
อันที่จริงที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวคาดเดาออกมา ก็ไม่ต่างแมวตาบอดพบพานหนูตาย…
สาเหตุที่จำกัดผู้คนเข้าออกแดนลับต่างสวรรค์นั้น ไม่ใช่แบบนั้นเลย
แต่แน่นอนว่าไม่ว่าสาเหตุที่แท้จริงจะเป็นอะไร ต้วนหลิงเทียนเองก็ยังไม่อาจล่วงรู้ได้…จนเมื่อได้เข้าไปในแดนลับต่างสวรรค์สักพักหนึ่งแล้วเท่านั้นถึงจะได้รู้สาเหตุที่แท้จริง…
เรียกว่าพอถึงเวลาที่เขาได้รู้เรื่องราว เขาก็ถึงกับเขินไม่น้อยที่บอกเหตุผลกับชิงหั่วไปแบบนั้น เพราะความจริงที่ปรากฏทำให้สิ่งที่เขาคาดไว้ล้วนกลายเป็นเรื่องเหลวไหล!
“นั่นไง…”
ทว่าตอนนี้ต้วนหลิงเทียนเพียงคิดว่าตัวเองเดาถูก
“ว้าว! พี่ใหญ่หลิงเทียนเจ๋งยิ่ง สามารถคิดคาดได้ดั่งตาเห็น!!”
เฉวี่ยไน่มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเป็นประกาย สองตากลมใสของนางยามนี้เต็มไปด้วยความชื่นชม
“สมแล้วที่เป็นท่านผู้นำ สายตามิใช่ชั่วจริงๆ”
ผู้เฒ่าพยากรณ์ก็พยักหน้าเห็นด้วยอย่างชื่นม
