แต่คำ ‘เดียรัจฉาน’ ที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกพร้อมด้วยจิตสังหารอันรุนแรงนั่น ทำให้พวกมันตระหนักได้ทันทีว่าเรื่องราวหาได้ง่ายดายเพียงเท่านั้นไม่…
“เป็นไปได้หรือไม่ว่า…”
ในฐานะที่เป็นเซียนอมตะเสเพลที่มารวมตัวบ่มเพาะในสถานที่เดียวกัน พวกมันก็รู้ดีว่าลักษณะนิสัยของติงอี่เจียนเป็นอย่างไร บางคนก็เริ่มคาดเดาอะไรบางอย่างได้แล้ว…
“กลับกันเถอะ”
ขณะเดียวกันต้วนหลิงเทียนก็หันไปกล่าวคำกับเฉินอี้หรู ก่อนที่ทั้งสองจะพุ่งร่างหายลับฟ้าไปทันที มาไวไปไวดั่งสายลมนัก พริบตาก็ไร้ซึ่งร่องรอยใดๆ…
แน่นอนว่าในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกับเฉินอี้หรูเหินร่างจากมา ทั้งคู่ไม่ได้มุ่งหน้าไปยังทิศใต้อันเป็นทิศทางที่ตั้งฐานที่มั่นชั่วคราวของ 7 ทวาราเที่ยงแท้แต่อย่างไร ทว่าเลือกที่จะมุ่งหน้าไปยังทิศตะวันออกแทน!
จนเมื่อยืนยันได้อย่างแน่ชัดแล้วว่า เหินร่างกันมาจนอยู่นอกระยะรับรู้ของผู้ใด และมั่นใจว่าไม่มีใครลอบสะกดรอยตามมา ต้วนหลิงเทียนก็พาเฉินอี้หรูเหินตีวงโค้งอ้อมไปยังฐานที่มั่นชั่วคราวของ 7 ทวาราเที่ยงแท้ทันที
ที่ต้วนหลิงเทียนกระทำแบบนี้เพราะไม่อยากให้มีใครจับทิศทางที่เขากำลังมุ่งหน้าไปได้…
เพราะสุดท้ายแล้วตอนนี้ทั้งเขาและ 7 ทวาราเที่ยงแท้ก็ไม่ต่างอะไรจาก หนามตำตาเผ่ามังกกร…
และตอนนี้เขากำลังจะกลับไปเข้าแดนลับเซียนกระบี่ จึงไม่อยากให้เกิดเรื่องผิดพลาดอะไรขึ้นอีกจนทำให้พลาดการเข้าสู่แดนลับเซียนกระบี่ไป
