“ต้วนหลิงเทียนจะอย่างไรก็เป็นผู้สืบทอดเซียนกระบีฟงชิงหยาง ต่อให้จะไม่อาจเหนือกว่า แต่ก็มิน่าจะด้อยกว่ากันมากนัก! ในเผ่ามังกร…คนที่จะหยุดต้นหลิงเทียนได้ข้าเกรงว่ามีแค่ไม่กี่คนเท่านั้น!”
…
ผู้คนมากมายรู้สึกว่าพลังฝีมือที่ต้วนหลิงเทียนเผยออกตอนสยบตี้เฉินเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ ยังไม่ใช่ทั้งหมดที่ต้วนหลิงเทียนมี
ณ ภาคตะวันออก มหาภูผาสิบหมื่น ฐานที่มั่นเผ่ามังกร
“ท่านพ่ออย่างไรตอนนี้ท่านประมุขก็ยังไม่ออกจากการปิดด่านบ่มเพาะ…แต่ท่านกลับออกประกาศไปทั่วภูมิภาคเบื้องบนแบบนี้…ท่านไม่กลัวว่าหลังท่านประมุขออกจากการปิดด่านมาแล้วจะตำหนิท่านหรือ?”
ตี้เฉินมองถามตี้ฮ่วนด้วยสายตากังวล
“เฉินเอ๋อ เจ้าอย่าได้กังวลไป”
ตี้ฮ่วนยิ้มพลางส่ายหน้าไปมา ก่อนที่ลูกตาจะเผยความแน่วแน่กล่าวว่า “ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ท่านประมุขคงยังมิออกจากการปิดด่านเร็วๆนี้ ต่อให้ท่านประมุขออกมาแล้วทราบเรื่องนี้ภายหลัง ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะละเว้นชีวิตพวก 7 ทวาราเที่ยงแท้!”
“อีกทั้งการออกแลถงครานี้ของข้า ยังได้รับความเห็นชอบจากอาวุโสสูงสุดอีกคนแล้ว”
“ท่านประมุขเองก็เคยกล่าวไว้แล้วว่า…ไม่ว่าเกิดเรื่องใดขึ้นในเผ่ามังกร ขอเพียงใน 3 อาวุโสสูงสุดมีคนเห็นด้วย 2 เสียง ย่อมสามารถดำเนินการตามนั้นได้ทันที!
“กล่าวได้ว่าข้าเองก็ยังกระทำตามคำสั่งของท่านประมุขอยู่!”
กล่าวจบคำ แววตาตี้ฮ่วนก็ทอประกายเจ้าเล่ห์นัก
“ท่านพ่อฉลาดยิ่ง”
