ได้ยินคำของตี้ฮ่วน สองตาตี้เฉินก็ส่องสว่างสดใส ความกังวลบนใบหน้าเริ่มสลายหายถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มแสยะ “ถ้างั้นกล่าวได้ในระดับหนึ่งว่า คราวนี้พวกเราต้องขอบคุณผู้สืบทอดความลับสวรรค์คนนั้น?”
“เพราะหากไม่มีการลงมือของนาง…พวกเราเผ่ามังกรคงไม่ตั้งตัวเป็นศัตรูกับ 7 ทวาราเที่ยงแท้ตรงๆแบบนี้!”
ยิ่งกล่าวรอยยิ้มบนใบหน้าตี้เฉินก็ยิ่งแจ่มใสนัก
“ข้าเองก็อยากขอบคุณสตรีนางนั้นนัก…อย่างไรก็ตามสตรีนางนั้นกลับสามารถใช้คำสาปกบฏสวรรค์เข่นฆ่าประมุขเผ่ามังกรของพวกเราได้หน้าตาเฉย เผยให้รู้ว่านางเองก็มิใช่ตะเกียงประหยัดน้ำมัน เพราะเจ้าเองก็ทราบดีว่าประมุขเผ่ามังกรฝ่ายนอกของเรามิใช่เซียนสวรรค์ 9 เปลี่ยนธรรมดา สำนึกรู้ฟ้าดินยังเจียนบรรลุถึงขีดจำกัดแล้ว ห่างจากการชักนำหายนะสู่สวรรค์ให้ฟาดลงเพียงก้าวเดียว…”
ตี้ฮ่วนพยักหน้ากล่าวออกเสียงเข้ม
“แล้วจะอย่างไร? นางก็แค่ยาโถวน้อยที่ไม่แม้แต่จะบรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะเท่านั้น”
ตี้เฉินกล่าวออกด้วยน้ำเสียงหมิ่นหยาม “ยิ่งไปกว่านั้นต่อให้นางบรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะแล้วจะอย่างไร? อย่าว่าแต่เซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์…กระทั่งเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์ก็จัดการนางได้ง่ายดาย!”
“ใน 7 ทวาราเที่ยงแท้…มีตัวปัญหาแค่ผู้สืบทอดหมอกพิรุณคนเดียวเท่านั้น!”
วาจาต่อมาของตี้เฉินยังอดกล่าวถึงต้วนหลิงเทียนผู้สืบทอดหมอกพิรุณออกมาว่าเป็นตัวปัญหาไม่ได้ แถมขณะพูดถึงลูกตายังหดเล็กลงเอาเรื่อง
