“เป็นข้าๆก็โมโหแทบบ้าจริงๆนั่นล่ะ เว้นแต่มันจะมีพลังสูงพอสยบได้ทั้งเผ่าพันธุ์มังกร…หาไม่แล้วมันก็ทำอะไรไม่ได้เลย”
“สยบทั้งเผ่าพันธุ์มังกร? พูดง่ายแต่ทำยาก! ว่ากันว่าบรรพบุรุษของเผ่ามังกรอาจจะยังมีชีวิตอยู่…และหากบรรพบุรุษมังกรยังมีชีวิตอยู่จริง ข้าเกรงว่ามองทั้งดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า คงหาผู้ใดรับมือมันได้ยาก…”
…
คำพูดพวกนี้เป็นคำพูดของเหล่าเซียนอมตะเสเพลไร้สังกัดของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าภูมิภาคเบื้องบน
สิ่งที่พวกมันรู้นั้น เหนือกว่าคนทั่วไปในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋ามาก…
ณ ลัทธิชะตาฟ้า
“อะไรนะ!? ผู้สืบทอดทวาราเที่ยงแท้ลำดับที่ 3 กับลำดับที่ 4 ตายแล้ว?! แถมผู้คนยังพูดกันทำนองว่าอาจเป็นฝีมือลัทธิชะตาฟ้าของพวกเรางั้นเหรอ!?”
มหาปุโรหิตแห่งลัทธิชะตาฟ้า โม่เชวียน พอได้ยินข่าวลือด้านนอกมันก็อดไม่ได้ที่จะอื้ออึง
หลังฟื้นจากอาการตะลึงงัน มันก็อดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนกและหวาดกลัว
“ผู้นำ 7 ทวาราเที่ยงแท้ต้วนหลิงเทียนนั่น…คงไม่คิดว่าเป็นฝีมือคนของลัทธิชะตาฟ้าพวกเราที่ฆ่าคนของ 7 ทวาราเที่ยงแท้ขึ้นมาจริงๆหรอกนะ?”
พอนึกถึงเรื่องนี้ โม่เชวียนที่ตื่นตระหนกตกใจกลัว ก็ได้แต่ตัดสินใจครั้งใหญ่
ณ ลัทธิอารามทมิฬ
“ลัทธิอารามทมิฬเราแข็งแกร่งกว่าเผ่ามังกร..ไหนเลยจะไม่มีตัวตนเหนือกว่าเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์!?”
