อาวุโสสูงสุดของลัทธิอารามทมิฬหล่างเชียนจินพอได้ยินข่าวที่ลือกันหนาหูด้านนอกมันก็แทบกระอักเลือดตายลงตรงนั้น…
“บัดซบ! หากลัทธิอารามทมิฬของข้ามีเซียนอมตะเสเพลจริง ข้ายังจะไม่รู้อีกเหรอ!?”
“สำหรับเผ่ามังกร…ข้าหลงคิดว่าลัทธิอารามทมิฬของพวกเรายิ่งใหญ่กว่าพวกมันมานาน ทว่ายามนี้ขอเพียงมั่นสุ่มส่งเซียนอมตะเสเพลสักคนมาบุกลัทธิอารามทมิฬ เกรงว่าข้าคงได้แต่ยอมรับความพ่ายแพ้แต่โดยดี!”
แม้จะโมโหจนแทบกระอักเลือด แต่ใจของหล่างเชียนจินก็รู้ดีและอดไม่ได้ที่จะหวาดกลัวจับใจ
“ว่าแต่…ผู้นำ 7 ทวาราเที่ยงแท้อย่างต้วนหลิงเทียนคงไม่ใช่ตัวโง่งมกระมัง…มันคงไม่คิดเชื่อฟังข่าวลือและคิดว่ากู่ลี่กับเยว่อู๋หยิ่งนั่นถูกคนของลัทธิอารามทมิฬของข้าฆ่าเอาหรอกนะ?”
พอคิดถึงเรื่องนี้ หล่างเชียนจินก็รู้สึกใจคอไม่ค่อยจะสู้ดี…
ไม่นานมหาปุโรหิตของลัทธิชะตาฟ้า โม่เชวียน กับอาวุโสสูงสุดของลัทธิอารามทมิฬ หล่างเชียนจินก็ได้พร้อมใจกันออกแถลงการณ์ประกาศให้รู้กันทั่วแดนดิน
“จากนี้ไป…ลัทธิชะตาฟ้าไม่ขอตั้งตัวเป็นศัตรูกับ 7ทวาราเที่ยงแท้อีก ขอให้ศิษย์สาวกทุกคนยามพบเจอคนของ 7 ทวาราเที่ยงแท้ก็เดินเลี่ยงไปเสีย!”
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปลัทธิอารามทมิฬยินดีละวางความแค้นในครั้งอดีตที่มีต่อ 7 ทวาราเที่ยงแท้ ตราบใดที่ผู้นำ 7 ทวาราเที่ยงแท้ปรมาจารย์หลิงเทียนยินดีรับการสมานฉันท์ ทางลัทธิอารามทมิฬยินดีมอบหินเซียนจำนวนมากให้เป็นของขวัญ”
