ได้ยินคำของหานเฉวี่ยไน่ ร่างผู้เฒ่าพยากรณ์พลันสะท้านเซไปทันที สีหน้าเลื่อนลอยแฝงความสิ้นหวังของมันหวนกลับมามีสติ มองหานเฉวี่ยไน่เขม็งกล่าวออกเสียงหนัก “เกิดอันใดขึ้น? อาจารย์ของเจ้านาง…นางจะตายได้อย่างไร?!”
แค่กู่ลี่กับเย่วอู๋หยิ่งตายตก ผู้เฒ่าพยากรณ์ก็แทบรับไม่ไหวแล้ว
มาตอนนี้อีกข่าวร้ายของหานเฉวี่ยไน่ประหนึ่งราดรดน้ำมันลงกองไฟ ทำให้ผู้เฒ่าพยากรณ์ยิ่งรับไม่ไหวไปกันใหญ่!
“เป็นฝีมือผู้ใด!?”
“พวกลัทธิอารามทมิฬงั้นหรือ!? หรือเป็นพวกลัทธิชะตาฟ้า!?”
ผู้เฒ่าพยากรณ์กล่าวถามออกมาด้วยน้ำเสียงเล็ดลอดไรฟัน สองตาของมันบัดนี้ไม่เพียงฉายแววดุร้าย ยังเต็มไปด้วยไฟโทสะลุกโชนประหนึ่งจะเผาฟ้า
“ข้าไม่รู้…”
ห่านเฉวี่ยไน่กล่าวออกด้วยสีหน้าเจ็บปวด “ก่อนที่ท่านอาจารย์จะตายท่านได้ส่งข้อความถึงข้า ไม่เพียงแต่บอกว่ากู่ลี่กับเยว่อู๋หยิ่งตายแล้ว ยังเตือนข้าอีกด้วยว่าหากพบพี่ใหญ่หลิงเทียน ให้ข้ากำชับพี่ใหญ่ว่าพึงระวังให้มาก…”
“ดูเหมือนว่า…คนที่ฆ่าอาจารย์กำลังตามหาพี่ใหญ่หลิงเทียนอยู่ แต่เพราะท่านอาจารย์ไม่ให้ความร่วมมือมันเลยฆ่าท่านอาจารย์…”
“นอกจากนี้ท่านอาจารย์ยังกล่าวว่า คนที่ฆ่ากู่ลี่กับเยว่อู๋หยิ่งยังเป็นคนๆเดียวกัน…”
“สำหรับตัวตนของมือสังหารอาจารย์มิอาจบอกได้…เพียงแต่รู้ว่ามันสมควรเป็นเซียนอมตะเสเพล และมีฐานะไม่ธรรมดา…น่าจักเป็นเซียนอมตะเสเพลที่ทรงพลังระดับสูง!”
